اعتلاي جايگاه حقوق بشري زنان با تأكيد بر نظام حقوقي ايران

بدون شك، در جهان امروز يكي از شاخص هاي مهم توسعه انساني، ميزان حضور زنان و نحوه ايفاي نقش آنان در عرصه هاي گوناگون است و از سوي ديگر، در عصر جهاني شدن علايق و حقوق افراد حتي در محدوده قلمرو سرزمين خودشان نيز با ملاحظات بين المللي گره خورده است. اين امر مقوله حقوق زنان را به روابط بين المللي كشانده و ورود حقوق زنان به عرصه بين المللي، سبب شكل گيري روابط پرفراز و نشيب كشورها با سازمان هاي بين المللي فعال در حوضه حقوق بشر شده است. همچنين، مسأله حقوق و آزادي هاي اساسي نوع بشر در طول قرون و اعصار گذشته، انگيزه اصلي مبارزات عليه ظلم و بي عدالتي را تشكيل داده است كه يكي از برجستگي هاي حقوق بين الملل در نيمه ي اول قرن حاضر توسعه ي فراوان آن در زمينه حقوق بشر و زنان مي باشد. اگرچه زنان از قرن ها پيش براي به دست آوردن حقوق خود مبارزه مي كرده اند اما مبارزه براي رعايت حقوق بشر زنان توسط جنبش بين المللي، مبارزه اي تازه است. كنوانسيون منع تبعيض عليه زنان از دستاوردهاي مهم جهت اعتلاي حقوق بشري زنان مي‌‌باشد حال آنكه به سبب وجود برخي تعارض‌ها با شرع مقدس اسلام، دولت ايران اين كنوانسيون مهم را تصويب نكرده است. لكن به جهت بررسي اعتلاي جايگاه حقوق بشري زنان با تأكيد بر نظام حقوقي ايران نگارندگان نوشتار حاضر سعي دارند بر اساس روش توصيفي- تحليلي و مستند به منابع معتبر و تفاسير اسناد و رويه هاي حقوق بين‌الملل موضوع مورد بحث را بررسي نمايند.