تبيين جايگاه تربيتي عدالت سزا دهنده در نظام حقوق اسلام مبتني برمنظومه فكري امام خميني (ره)

زمينه: پارادايم عدالت كيفري الگوي ريشه‌دار در نظام فقهي اسلام است كه با رويكرد كنترل هوشمندانه جرايم و مجازات ها در درون اجتماعات بشري  و به تبع آن وضع قوانين جزايى در پي تحقق و استخراج نظام جزايي مطلوب و كارآمد به منظور منكوب  نمودن اعمال و رفتارهاي مجرمانه مي باشد؛هدف: با عنايت هدف غايي تشريع مجازات (پيشگيري از وقوع جرم)، لذا بر مبناي سير تحولات موجود در فرايند عدالت، هدف از نگارش اين جستار، شناخت مفهوم و فلسفه تشريع عدالت كيفري ناظر بر سزادهي و نيز تبيين جايگاه تربيتي اين موضوع در آموزه هاي فقهي و حقوقي اسلام خواهد بود.روش: اين پژوهش از نوع اسنادي است و در راستاي تحليل نظر امام خميني(ره) در خصوص فرايند عدالت كيفري مبتني بر سزادهي، يافته ها با مراجعه به منابع اطلاعاتي در زمينه فقه جزايي و فلسفه مجازات در نظام حقوقي اسلام بر مبناي كرامت انساني،سودمندي، اصلاح، تربيت و بازپروري مجرمين،گردآوري شده است.نتيجه: درمنظومه فكري امام(ره) مجازات مجرم در فرايند نگاه انساني و كريمانه به وي و بر مبناي لطف و رحمت بر او به‌شمار مي‌آيد؛  از اين حيث اساس مجازات نه تنها با كرامت انساني او در تنافي نخواهد بود بلكه با هدف تربيت مجرم و درراستاي اصلاح و  بازاجتماعي كردن وي و زمينه سازي سعادت فرد و جامعه معمول مي گردد.