اهداف تربيتي مبتني بر نظريه فطرت در راستاي حقوق انسان از منظر قرآن

نظريه‌ي فطرت، نظريه‌اي است بنيادي و تبييني كه برگرفته از حقيقتي آسماني و ملكوتي كه همان وديعه‌ي الهي در نهاد و وجود انسان است و فطرت نام دارد كه سرشتي ويژه و منحصر به فرد در وجود اوست و نگاهي ويژه به انسان و حقوق مربوط به او در زندگي فردي و اجتماعي اش دارد و همين نگاه، يكي از عوامل اصلي تمايز بين نظريه اسلامي و غير اسلامي تربيت است. در اين نظريه، فطرت نقش كليدي در نگاه تربيتي دارد و بنياد تربيت ، مبناي تربيت ، سرمايه تربيت و مقصد تربيت انگاشته مي شود كه همه اين موارد به نوعي در شكل گيري حقوق انسان نقش دارد. با توجه به نظريه‌ي فطرت كه از آيات قرآن كريم مستفاد مي‌شود، آيات قرآن كريم ، ما را به فرايندي زمينه‌ساز، براي ايجاد تحول تدريجي و شكوفايي استعدادهاي فطري نهفته در انسان در همه ابعاد (شناختي، گرايشي و.. )، با رفع نواقص و كاستي‌ها و در جهت تحقق رشد و كمالي شايسته او، دلالت مي‌دهد. بنابراين در پژوهش حاضر سعي بر آن است كه بر مبناي نظريه‌ي فطرت مشخص شود كه چه اهدافي بايد در تربيت كه مهمترين علت شناخت ما نسبت به حقوق خود و ديگران مي باشد، در نظر گرفته شود. براي اين منظور، با استفاده از روش پژوهشي توصيفي- تحليلي، به تعريف دلالت‌هاي تربيتي نظريه‌ي فطرت بر اساس آموزه‌هاي قرآن كريم نسبت به اهداف پرداخته شد. با توجه به تحقيق به عمل آمده، مشخص شد كه در حوزه‌ي دلالت‌هاي تربيتيِ نظريه فطرت نسبت به اهداف تربيت، هدف غايي در تربيت اسلامي به تعابير مختلف، فلاح، رستگاري و در مسير عبوديت خدا قرار گرفتن است. و اهداف مياني كه ما را به هدف غايي سوق خواهد داد، عبارتند از: خودشناسي، جهان‌بيني صحيح، پرورش شخصيت اجتماعي انسان، تقويت و پرورش روحيه‌ي قدرداني از پدر و مادر، شناخت ارزش‌هاي ماندگار و مطلوب و پرورش فضيلت جويي، تقويت و پرورش فطرت حقيقت‌جويي، تقويت و پرورش جاودان‌خواهي، حيات طيبه و... است.