حساسيت سنجي پارامترسازي‌هاي فيزيكي مدل WRF در شبيه سازي اقليم شهري و كاهش جزيره گرمايي در شرايط پايدار جوي (مطالعه موردي: استان‌هاي تهران و البرز)

در پژوهش حاضر حساسيت سنجي عناصر هواشناسي(نظير ميانگين دما، رطوبت نسبي و سرعت باد) به پارامترسازي هاي فيزيكي مختلف در مدل پيش بيني عددي وضع هوا (WRF) جهت شبيه سازي اقليم شهر و تعديل جزيره گرمايي شهري منطقه مورد مطالعه، مورد ارزيابي قرار گرفت. جهت مطالعه مسائل زيست محيطي شهري از مدل تاج پوش شهري(UCM) به صورت جفت شده با مدل WRF استفاده شد. آزمايش هاي متعددي به منظور دستيابي به پيكربندي بهينه براي انجام شبيه سازي در بازه زماني 18-21 آگوست 2016 با شرايط جوي پايدار در فصل تابستان اجرا شد. انتخاب مناسب ترين پيكربندي با كمترين خطا، به عنوان بستري مناسب براي شبيه سازي هاي اقليم شهري جهت مطالعه راهكارهاي تعديل جزيره گرمايي شهري (UHI) مطرح مي شود. افزايش بازتاب سطوح جهت كاهش UHI در دامنه اعمال گرديد. جهت ارزيابي عملكرد پيش بيني مدل و مقادير مشاهداتي متناظر با آن از دو شاخص ريشه ميانگين مربعات خطا (RMSE) و ميانگين خطاي اريب (MBE) استفاده شد. نتايج نشان داد در استان تهران، بطوركلي تمامي پيكربندي ها دماي هوا و سرعت باد را كمتر از مقدار واقعي و رطوبت نسبي را بيشتر از مقدار واقعي برآورد مي نمايند. همچنين در استان البرز تمامي پيكربندي ها دماي هوا و سرعت باد را بيشتر از مقدار واقعي و رطوبت نسبي را كمتر از مقدار واقعي برآورد مي نمايند. با افزايش انعكاس سطوح شهري، ميانگين دماي استان هاي تهران و البرز به ترتيب به ميزان 6/0 و 2/0 درجه سانتي گراد كاهش مي يابد. سرعت باد مخصوصاً در نواحي شهري، مقداري افزايش مي يابد. همچنين شاهد افزايش ميانگين رطوبت نسبي (خصوصاً در نواحي شهري) در مناطق مورد مطالعه خواهيم بود.