مدلسازي ديناميكي ويژگي هاي مكاني- زماني گرد و غبار در جنوب و جنوب شرق ايران با مدل REGCM4

گرد و غبار يكي از مخاطرات جوي است كه در نواحي خشك و نيمه خشك داراي پيامدهاي اقليمي و زيست محيطي نامطلوبي مي باشد. هدف تحقيق حاضر مدلسازي ديناميكي ويژگي هاي مكاني- زماني گرد و غبار در جنوب و جنوب شرق ايران با مدل REG-CM4 با استفاده از داده هاي ماهانه گرد و غباري و داده هاي مدل RegCM4 مي باشد. بدين منظور، توزيع مكاني گرد و غبار به روش IDW به همراه نمودارهاي گرد و غبار ترسيم شدند. مدل RegCM4 با در نظرگيري سيستم تصوير لامبرت با قدرت تفكيك افقي 40 كيلومتر با مدل جفت شده شيمي اجرا شد. توزيع مكاني گرد و غبار ماهانه و سالانه بالاترين مقادير فراواني گرد و غبار را براي شهرهاي زابل، بندرعباس، زاهدان و جاسك نسبت به ايستگاه هاي سيرجان، كهنوج و لار نشان مي دهد. علاوه بر اين، بيشترين وقوع فراواني گرد و غبار در استان هاي سيستان و بلوچستان (%48)، هرمزگان (%27) و فارس با 16 درصد و كمترين فراواني آن براي استان كرمان (%9) نشان داده شده است. به طور كلي، فصول تابستان (در ايستگاه سيستان) و زمستان (ايستگاه كرمان) به ترتيب بيشينه و كمينه رخداد گرد و غبار را دارند. بررسي زماني نيز بيشترين ميزان گرد و غبار را براي ماه هاي گرم سال و كمترين را براي ماه هاي سرد سال به همراه دارد. ماه جولاي در ايستگاه زابل و ماه هاي نوامبر و دسامبر در ايستگاه سيرجان به ترتيب بيشترين و كمترين فراواني گرد و غبار را دارند. همچنين، مدل اقليمي RegCM4 براي متغيرهاي مختلف نيز بيشينه گرد و غبار را بر روي جنوب شرق، جنوب و سواحل جنوب به خوبي نشان داده است.