بررسي مؤلفه‌هاي سازنده تصوير ذهني شهروندان از مكان‌هاي شهري با تأكيد بر رويكردهاي پديدارشناسي و روانشناسي محيطي مورد پژوهي: مقايسه تطبيقي مناطق 1 و 18 شهر تهران

فضاهاي شهري عرصه حضور شهروندان در قلمرو عمومي شهر هستند. اين فضاها بايد داراي شرايطي باشد كه فرد بتواند در آن‌ها تجربه زيسته را بامعني و مفهوم زندگي پيوند داده تصويرهاي ذهني از فضاهاي شهري درگير بامعني زندگي را توليد نمايد؛ درصورتي‌كه تجارب زيسته انسان در ارتباط با مكان‌ها توأم با بسترهاي رواني از معني و مفهوم زندگي نباشد، تصوير شكل‌گرفته در چارچوب نقشه‌هاي ذهني سراسر اغتشاش و فاقد مفاهيم و معاني زندگي خواهد بود. تحقيق حاضر در برخورد با مسئله تضعيف پيوند انسان و مكان در شهرهاي امروزي در تلاش است تا ضمن بررسي نظريات برگرفته از رويكردهاي پديدارشناسي و روانشناسي محيطي، به بررسي عوامل مؤثر بر تشكيل تصوير ذهني شهروندان از مكان‌هاي شهري از منظر اين دو ديدگاه پرداخته و ارتباط عوامل فردي با مؤلفه‌هاي سازنده تصوير ذهني از مكان را در دو محيط متفاوت موردبررسي قرار دهد. ازاين‌رو محله تجريش از منطقه 1 و محله شهرك وليعصر از منطقه 18 تهران با توجه به تفاوت‌هاي موجود درزمينه ‌هاي اجتماعي، اقتصادي و كالبدي به‌عنوان نمونه موردمطالعه و از طريق نمونه‌گيري وضعي انتخاب شدند. تحليل آماري حاصل از داده‌هاي به‌دست‌آمده از طريق پرسشنامه بيانگر اين موضوع بود  باوجود تفاوت معنادار ميان رضايتمندي از مؤلفه‌هاي سازنده‌ي تصوير ذهني در اين دو محله، ميان ويژگي‌هاي فردي پاسخ‌دهندگان  رضايتمندي از مؤلفه‌هاي مذكور در هر دو محله همبستگي وجود دارد؛ بدين معنا كه باوجود تفاوت معنادار در خصوصيات ادراكي و شناختي از محيط زندگي در دو محله، وليكن ويژگي‌هاي فردي پاسخ‌دهندگان فارغ از شرايط مكاني محيط زندگي بر ساخت تصاوير ذهني تأثيرگذار است.