ارزيابي آسيب پذيري شهر سنندج در برابر زلزله با استفاده از مدل تحليل طبقه بندي درختي ( CTA)

هراندازه شهرها از لحاظ كالبدي و جمعيتي گسترده‌تر شوند، به‌تبع آن بر ميزان بحران‌ها نيز افزوده مي‌شود. آسيب‌پذيري شهرها در برابر بلاياي طبيعي بنا به دلايل مختلفي از جمله فقر اقتصادي و فرهنگي، عدم رعايت حريم گسل‌ها و آيين‌نامه‌هاي مربوط به زلزله افزايش يافته است. آنچه اهميت دارد، سطح آمادگي جامعه و درجه آسيب‌پذيري شهر و ساكنان در معرض خطر است كه در صورت برنامه‌ريزي مناسب و اتخاذ سياست‌هاي اصولي مي‌توان آسيب‌ها را به پايين‌ترين سطح كاهش داد. در اين پژوهش با توجه به پتانسيل بالاي سنندج از لحاظ لرزه‌خيزي و وجود گسل‌هاي فراوان در مجاورت و اطراف شهر، سعي بر آن است تا با شناخت عوامل مؤثر بر زلزله و تركيب شاخص‌ها با استفاده از مدل تحليل طبقه‌بندي درختي به درك درستي از موضوع برسيم. نتايج به‌دست‌آمده حاكي از اين است كه سطح وسيعي از شهر در طبقه‌بندي آسيب‌پذيري متوسط به بالا قرار دارد. 52 درصد در طبقه آسيب‌پذيري متوسط، 16.5 درصد آسيب‌پذيري بالا و 1 درصد از سطح شهر در طبقه با آسيب‌پذيري بسيار بالا قرار دارد كه دقيقاً منطبق بر محلات حاشيه‌اي، قديمي و پرتراكم است. اين وضعيت ساختار مناسبي را ارائه نداده و نيازمند توجه بيشتر در طرح‌هاي توسعه آتي مي‌باشد.