برآورد دماي سطح زمين در ارتباط با كاربري اراضي با استفاده از تكنولوژي سنجش از دور و سيستم اطلاعات جغرافيايي (مطالعه موردي: شهر تبريز)

هدف پژوهش حاضر بررسي دماي سطح زمين در ارتباط با كاربري اراضي براي شهر تبريز با استفاده از تكنولوژي سنجش از دور و سيستم اطلاعات جغرافيايي مي‌باشد. از تصاوير ماهواره لندست 8 به منظور تهيه نقشه دماي سطح زمين براي منطقه مورد مطالعه استفاده شد. تصحيح اتمسفري با استفاده از روش فلش بر روي تصوير مورد نظر اعمال و دماي سطح زمين با استفاده از الگوريتم پنجره مجزاء براي منطقه مورد مطالعه با دقت 1.51 درجه محاسبه شد. نقشه كاربري اراضي شهر تبريز در 6 كلاس با استفاده از روش شي گراء در نرم افزار اكوقونيشن با دقت 90.03 بدست آمد. نتايج حاصل از بررسي ارتباط بين دماي سطح زمين و كاربري اراضي بيانگر آن است كه اراضي كشاورزي با دماي 18.22 درجه سانتي گراد، بالاترين دماي سطح زمين را دارا مي باشند. همچنين نواحي آبي (رودخانه اي) به دليل اين كه توان تشعشعي نزديك به يك دارند كمترين دماي سطح زمين يعني معادل 10.30 درجه سانتي گراد را به خود اختصاص داده اند. نتايج تحقيق همچنين نشان دهنده ي اين مهم است كه الگوريتم پنجره مجزاء نتايج قابل اعتمادي را در برآورد دماي سطح زمين ارائه مي دهد كه مي تواند در مطالعات زيست محيطي و علوم زمين مورد استفاده قرار گيرد.