ارائه يك مدل تركيبي جهت سنجش هويت مكاني در فضاهاي شهري (نمونه موردي: بافت تاريخي شهر تهران)

با تغيير و تحولات شديد جمعيتي، اقتصادي و كالبدي- فضايي در دهه هاي اخير هويت شهرها نيز دچار تغييرات زيادي شده است. با توجه به اينكه هويت مكاني تحت تأثير عوامل مختلف اجتماعي، كالبدي، معنايي، كاركردي و طبيعي است كه هر يك از اين ابعاد داراي شاخص هاي متعدد با روابط دروني پيچيده مي باشد؛ سنجش و ارزيابي آن مسئله‌اي اساسي و پيچيده است؛ بنابراين هدف اين پژوهش «ارائه مدلي تركيبي جهت سنجش هويت مكاني در فضاهاي شهري» است. براي تحقق اين هدف از روش هاي كمي استفاده شده است بدين‌صورت كه ابتدا پرسشنامه خبرگان با حجم نمونه 19 نفر در قالب تركيب مدل هاي ديماتل و فرايند تحليل شبكه تحليل شده و در ادامه پرسشنامه استفاده‌كنندگان از فضا با حجم 384 نمونه در 12 فضاي شهري توسط مدل تاپسيس آناليز شد. نتايج نشان مي‌دهد كه بازار تهران به‌عنوان هسته مركزي بافت تاريخي تهران علي رغم افت هويت در دهه هاي اخير هنوز از سطح قابل قبولي برخوردار است اما هر چه فاصله از بازار بيشتر شود، ابعاد مختلف اجتماعي، كالبدي، كاركردي، طبيعي و معنايي هويت با افت مواجه مي‌شوند. همچنين از بعد روش‌شناختي مي‌توان گفت كه مدل تركيبي DANP-TOPSIS براي سنجش ابعاد مختلف هويت مكان به‌صورت يكپارچه، مدل مناسبي است.