ارزيابي توانمندي‌هاي ژئومورفولوژيكي استان كرمانشاه درمكان يابي مراكز حساس و مهم با رويكرد پدافند غيرعامل

ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ اﺳﺘﺮاﺗﮋﻳﻚ اﻳﺮان در ﻣﻨﻄﻘه‌ غرب آسيا(ﺧﺎورﻣﻴﺎﻧﻪ )و ﺣﻀﻮر ﻣﺪاوم ﺗﻬﺪﻳﺪات ﺧﺎرﺟﻲ، اﺗﺨﺎذ ﺗﻤﻬﻴﺪات ﻣﺨﺘﻠﻒ در ﺣﻔﻆ و ﺣﺮاﺳﺖ از ﻣﺮاﻛﺰ حياتي و مهم ﻛﺸﻮر امري ضروري مي‌باشد. استان كرمانشاه داراي حدود 300 كيلومتر مرز مشترك باكشور عراق مي باشدو به دليل جهت قرارگيري ارتفاعات آن به صورت پله اي و موازي با مرز موقعيت خوب پدافندي را ايجاد كرده است. از طرف ديگر شكل هندسي و محدب مرز آن موقعيت خوب آفندي را براي ايران ايجاد نموده است. با توجه به نقش اين استان در غرب كشور، لزوم توجه به پتانسيل‌هاي ژئومورفولوژيكي و بهره‌گيري از آن‌ها براي اﻳﺠﺎد مكان‌هاي ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ روﻳﻜﺮد ﭘﺪاﻓﻨﺪ ﻏﻴﺮﻋﺎﻣﻞ يك نياز ضروري مي‌باشد كه در اين پژوهش به‌صورت جامع مورد تحليل و واكاوي تحليل قرارمي‌گيرد. ابزارهاي تحقيق شامل: نقشه‌هاي توپوگرافي بامقياس25000 .1و1.50000، زمين‌شناسي با مقياس250000 .1 و1.100000، نقشه هيدرولوژي با مقياس 1.250000 و همچنين مصاحبه با كارشناسان خبره به شناسايي عوامل اثرگذار در مكان‌يابي اين مراكز پرداخته ‌شده و پس از مشخص شدن آن‌ها با استفاده از مدل‌هاي تصميم‌گيري چند معياره AHP,TOPSIS)) با هدف مقايسه معيارها و انتخاب بهترين مدل مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. با توجه به نقشه نهايي كه بر اساس عوامل ژئومورفولوژيكي در محيط نرم‌افزار ARC GIS تهيه شده، مساحت پهنه‌ي مطلوب براي مكان گزيني مراكز حياتي و حساس منطقه در بخش شمال و شمال غربي نسبت به مناطق جنوبي و غرب بيشتر است. به عبارتي، ويژگي‌هاي ژئومورفولوژيكي منطقه در بخش شمالي و شمال غرب به‌گونه‌اي است كه اين مناطق شرايط مطلوب‌تري نسبت به مناطق غربي و جنوبي براي انتخاب مكان بهينه مراكز حساس و مهم دارا مي‌باشند.