اولويت‌بندي شاخص‌هاي توسعه فضاي درون شهري با بكارگيري روش دلفي

با رشد روزافزون جمعيت شهرها در جهان امروز، فضاي فيزيكي شهرها نيز توسعه و گسترش يافته و زمين هاي اطراف را اشغال كرده است. در اين شرايط، نگاه توسعه به فضاي درون شهر مي تواند از مباني مهم برنامه ريزي توسعه شهرها بشمار آيد. هدف اين تحقيق تعيين و اولويت بندي عوامل مؤثر بر توسعه فضاي درون شهري گرگان از نظر شاخص هاي اقتصادي، اجتماعي و بودم شناختي با استفاده از مدل دلفي و مطالعات كتابخانه اي بوده است. انتخاب كارشناسان گروه دلفي به عنوان اعتبار نتايج متكي بر قضاوت آن ها، يك جزء مهم در روش دلفي است.اعضاي دلفي مشتمل بر پانزده كارشناس از سازمان هاي شهرداري و شوراي شهر، استادان دانشگاهي و ارايه دهندگان خدمات فرهنگي، پزشكي و نيروي انتظامي، برنامه ريزان شهري و شهروندان معمولي بوده اند كه با استفاده از پرسشنامه نظرات آنها گردآوري شد. پرسشنامه ها طي 4 مرحله براي رسيدن به اجماع تكرار گرديد. در مجموع 24 شاخص براي 3 گروه اقتصادي، اجتماعي و بوم شناختي شناسايي شدند و سپس درجه اهميت و درصد اهميت هريك تعيين گرديد. براي گزينش شاخص هاي مورد نظر نمودار اهميت شاخص طراحي و تنظيم شد. نتايج نشان داد كه مهم ترين شاخص، احساس امنيت و سپس آلودگي صوتي و آلودگي محيطي است. نتايج مي تواند در راستاي برنامه ريزي براي بهبود فضاي درون شهري جهت رفاه بيشتر و ارتقاء كيفيت زندگي ساكنين، به برنامه ريزان شهري و سازمان هاي مرتبط كمك نمايد. اولويت بندي شاخص ها نقشه راهي براي اقدام هاي مسولان فراهم مي كند.