بررسي شاخص هاي طراحي برج مسكوني در راستاي توسعه پايدار اجتماعي نمونه موردي: برج هاي كلان شهر تهران

طراحي مسكن از مهمترين الگوها و رويكردهاي مهم در راستاي توسعه پايدار اجتماعي است؛ چرا كه امروزه با توجه به تغييرات زياد در بحث كالبدي، شهرها با مشكلات بسياري مواجهه هستند. بنابراين اتخاذ شاخص هاي مطلوب جهت طراحي برج هاي مسكوني بسيار مهم است. در اين تحقيق هدف بررسي شاخص هاي طراحي برج مسكوني در راستاي توسعه پايدار اجتماعي در كلانشهر تهران بوده است. روش تحقيق با توجه به ماهيت آن توصيفي-تحليلي و از نظر هدف كاربردي است . جامعه آماري پژوهش حاضر كارشناسان  معماري عضو سازمان نظام تهران را تشكيل داده اند. با توجه به استعلام از سازمان نظام مهندسي، جامعه آماري را 22000 نفر  از كارشناسان  و اعضاي سازمان نظام مهندسي تهران تشكيل داده اند. حجم نمونه بر اساس جدول مورگان 384 نفر  تعيين شد. نتيجه آزمون فريدمن نشان داد كه طراحي فضاهاي باز هنري، فرهنگي، بازي  و تفريحي در برج ها در ارتقاء تعاملات و حس تعلق و دور كردن اثرات منفي زندگي صنعتي بر روي ساكنان با وزن 17.81، طراحي انعطاف پذيري برج ها  و مرتفع سازي محدوديت هاي سازه اي با راهكار هايي مانند (طراحي نواري برج ها و طراحي آتريوم و تسهيل دسترسي مناسب و تعبيه فضاهاي باز...) در توسعه پايدار و ارتقاء حس رضايت ساكنان با وزن 17.51 و همچنين شاخص مديريت قوي در برج ها و عملكرد مناسب در طراحي بام و همكف و ايجاد فضاهاي مناسب  اجتماعي (تعاملاتي، ورزشي، فرهنگي، و هنري.....) در كاهش مشكلات برج نشيني و ايجاد سرزندگي و مشاركت عمومي با وزن 17.42 به ترتيب در رتبه هاي اول تا سوم اهميت قرار گرفته اند. بنابراين توسعه پايدار اجتماعي در طراحي برج هاي مسكوني موثر است.