استخراج تجربي مدول الاستيسيته‌ي بافت سرطاني معده با استفاده از مدل ‌هاي مكانيك تماس توسعه ‌يافته‌ي استوانه‌اي

خصوصيات فيزيكي و شيميايي بافت‌هاي زنده با تغيير شرايط فيزيولوژيكي آن‌ها در هنگام بيماري تغيير مي‌كند. ميكروسكوپ نيروي اتمي مي‌تواند تصويربرداري از سطح و مشاهده‌ي فراساختاري بافت‌هاي زنده را با تفكيك نانومتر در شرايط تقريباً فيزيولوژيكي انجام دهد و اطلاعات طيف‌سنجي نيرو، كه امكان مطالعه‌ي خواص مكانيكي بافت را فراهم مي‌كند، جمع‌آوري كند. در اين پژوهش به كاربرد ميكروسكوپ نيروي اتمي جهت اندازه‌گيري مدول الاستيسيته‌ي بافت سرطاني معده پرداخته شده است. بدين منظور، جهت نزديك‌تر شدن نتايج تئوري به واقعيت تجربي، به مدل‌سازي سه‌بعدي تئوري‌هاي تماس توسعه‌يافته پرداخته شده است. از آن‌جا كه در اكثر پژوهش‌هاي گذشته، شكل ذرات هدف كروي فرض شده است، به‌عنوان يك نوآوري مهم، در اين پژوهش مدل‌هاي تماسي استوانه‌اي شامل هرتز، داوسون، نيك‌پور، هواپريچ و لاندبرگ مدل‌سازي شده‌اند و شبيه‌سازي هر يك از اين مدل‌ها به‌وسيله‌ي نرم‌افزار متلب انجام‌گرفته است. نتايج شبيه‌سازي مدل‌هاي تماسي با نتايج كار تجربي، مقايسه شده است. از نتايج به‌دست‌آمده از اين مقايسه، مدول الاستيسيته برحسب كيلوپاسكال در مناسب‌ترين عمق نفوذ سوزن ميكروسكوپ نيروي اتمي براي يك بافت بيولوژيكي استخراج‌شده است. نتايج نشان داده است كه مدل هواپريچ مدل مناسبي براي شبيه‌سازي تئوري بوده و بيشترين نزديكي را به نتايج تجربي داشته است. با مقايسه‌ي نتايج به‌دست‌آمده و نتايج گذشته، درصد اختلاف نتايج براي بافت سرطاني معده بين 3 تا 20 درصد به ‌دست‌ آمده است و در پايان صحت ‌سنجي نتايج صورت‌گرفته است.