بررسي عوامل مؤثر بر نرخ سايش ابزار در ماشين ‌كاري تخليه الكتريكي كامپوزيت زمينه فلزي آلياژ منيزيم AZ91 تقويت ‌شده با ميكرو ذرات كاربيد سيليسيم

كامپوزيت‌هاي زمينه فلزي، توجه روزافزوني براي كاربرد در صنايع هوافضا، دفاعي و خودروسازي را به خود جلب كرده‌اند. ماشين‌كاري اين مواد با روش‌هاي سنتي ماشين‌كاري به دليل وجود ذرات ساينده، بسيار مشكل است. ماشين‌كاري تخليه الكتريكي (EDM) يكي از پركاربردترين روش‌هاي ماشين‌كاري پيشرفته است و به نظر مي‌رسد يك تكنيك اميدواركننده براي ماشين‌كاري كامپوزيت‌هاي زمينه فلزي باشد. سايش ابزار در حين فرآيند، امري اجتناب‌ناپذير است و نمي‌توان آن را به حد صفر رساند، ولي مي‌توان آن را تا جايي كه امكان دارد، كم كرد. در اين تحقيق اثر پارامترهاي جريان پيك تخليه، زمان روشني پالس و زمان خاموشي پالس، بر روي قطعه‌كار از جنس كامپوزيت زمينه فلزي آلياژ AZ91 منيزيم، تقويت‌شده با ۵ درصد ذرات كاربيد سيليسيم پودري و اثر آن بر روي نرخ سايش الكترود ابزار مسي، بررسي خواهد شد. آزمايش‌هاي اين فرآيند با استفاده از روش سطح پاسخ مدل‌سازي شده و ۱۷ آزمايش براي رسيدن به نتايج انجام گرديده است. جريان پيك تخليه، زمان روشني پالس، اثر تعاملي جريان پيك تخليه و زمان روشني پالس و اثر تعاملي زمان خاموشي پالس و جريان تخليه از فاكتورهاي مؤثر بر روي نرخ سايش ابزار هستند. كمترين نرخ سايش ابزار در زمان روشني پالس 300 ميكروثانيه، شدت جريان تخليه 11.69 آمپر و زمان خاموشي پالس 20 ميكروثانيه به دست آمد.