بررسي سواري رايگان ناشي از صادرات تسليحات در يك اتحاديه نظامي: مطالعه كشورهاي عضو ناتو

هدف: سواري رايگان ناشي از صادرات تسليحات به اين موضوع اشاره دارد كه كشورهاي صادركننده تسليحات مي‌توانند با صدور سلاح و تجهيزات نظامي به كشورهاي متحد نظامي خود، از طريق بهره‌مندي از اثرات خارجي امنيتي مثبت اعمال‌شده توسط اين كشورها، هزينه‌هاي نظامي خود را كاهش دهند. در اين راستا، هدف اصلي اين مقاله بررسي سواري رايگان ناشي از صادرات تسليحات بين كشورهاي عضو ناتو به‌عنوان بزرگ‌ترين پيمان نظامي جهان طي دور‌ه‌ي زماني 2018- 1995 مي‌باشد.روش: روش تحقيق، توصيفي تحليلي است كه در قسمت توصيف از روش اسنادي استفاده شده و بخش تحليل متكي بر مفاهيم اقتصادسنجي است. براي نيل به هدف تحقيق، تأثير صادرات تسليحات بين كشورهاي عضو ناتو بر هزينه‌هاي نظامي اين كشورها در كنار ساير عوامل مؤثر، به‌صورت مدل‌هاي پانل ايستا و پانل پويا مدل‌سازي شده است.يافته‌ها: نتايج تجربي با استفاده از برآوردگرهاي اثرات ثابت (FE) و گشتاورهاي تعميم‌يافته (GMM) نشان مي‌دهد كه صادرات تسليحات كشورهاي عضو ناتو به ساير كشورهاي عضو اين پيمان، اثر منفي و معناداري بر هزينه‌هاي نظامي داشته است. بر اساس ساير نتايج، ديگر عوامل مؤثر بر هزينه‌هاي نظامي كشورهاي ناتو از معناداري و علامت انتظاري لازم برخوردار مي‌باشند كه نشان‌دهنده استحكام نتايج است.نتيجه‌گيري: صادرات سلاح به كشورهاي متحد نظامي، ضمن ايجاد درآمدهاي ارزي، مي‌تواند از طريق ايجاد اثرات خارجي امنيتي مثبت، باعث كاهش هزينه‌هاي نظامي و تخصيص مجدد اين هزينه‌ها به ساير بخش‌هاي محرك رشد اقتصادي شود.