مكان گزيني مراكزحياتي و حساس مناطق مرزي استان كرمانشاه با استفاده از مدل هاي تصميم گيري چندمعياره

موقعيت استراتژيك ايران در منطقه خاورميانه و حضور مداوم تهديدات خارجي، اتخاذ تمهيدات مختلف در حفظ و حراست از مراكز حياتي و مهم كشور امري ضروري مي باشد. استان كرمانشاه مركزيت غرب كشور را دارا مي باشد و راه اصلي ارتباطي كشور با همسايه هاي غربي محسوب مي گردد. با توجه به نقش اين استان در غرب كشور، لزوم توجه به پتانسيل هاي ژئومورفولوژيكي و بهره گيري از آنها براي ايجاد مكان هاي مناسب با رويكرد پدافند غيرعامل يك نياز ضروري مي باشد كه در اين تحقيق به صورت جامع مورد تحليل و واكاوي قرار گرفته است براي انجام پژوهش از مدل تلفيقي تصميم‌گيري چند معياره ANP) DAMATEL) با هدف مقايسه معيارها و انتخاب بهترين مدل مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. جهت پردازش داده از نرم افزار Super Decision كه مبتني بر مدل ANP است، استفاده و ضريب اهميت هريك از فاكتورها در نرم افزار ARCGIS با لايه مورد نظر بدست آمد. نتايج تحقيق براساس معيارهاي اصلي (توپوگرافي، زمين شناسي اقليمي و انساني) نشان مي دهد معيار اقليمي و انساني به ترتيب رتبه اول و دوم و زيرمعيار جهت شيب، فاصله از جاده و ارتفاع به ترتيب از عوامل مهم و تاثيرگذار درمكان يابي مي باشند. يافته ها: مساحت پهنۀ مطلوب براي مكان گزيني مراكز حياتي و حساس منطقه در شمال و شمال غربي نسبت به مناطق جنوبي و غربي بيشتر است. نتيجه گيري: نتايج نشان مي دهد كه پهنه هاي نامناسب براي مكان يابي، پهنه هاي غربي و جنوب غربي منطقه سومار قصرشيرين، منطقه گيلانغرب -سرپل ذهاب، و پهنه هاي مناسب مناطق مرزي مناطق شمال و شمال غرب استان منطقه تازه آباد- ازگله و منطقه پاوه نوسود به ترتيب مستعد نفوذ مي باشند.