انواع مواد مورداستفاده در نخ‌هاي ليفتينگ براي كاربرد در زيبايي صورت

پيري و ايجاد چين و چروك‌ها در قسمت صورت و گردن فرآيندهاي طبيعي هستند كه در طول زندگي فرد رخ مي‌دهند. امروزه براي درمان اين خطوط صورت تكنيك‌هاي مختلفي وجود دارد. با درنظرگرفتن خطرات و عوارض جراحي‌هاي زيبايي، تكنيك ليفت صورت، پيشنهاد داده مي‌شود. در مطالعه حاضر، با مراجعه به متون علمي معتبر منتشرشده در پايگاه‌هاي اطلاعاتي Pubmed،Google Scholar، Science Direct و Web Of Science اطلاعات مربوط به عمل ليفتينگ با نخ پليمري براي بهبود ظاهر صورت افتاده و پتوز جمع‌آوري و در بررسي‌هاي انجام‌شده، مشاهده شد كه نخ‌هاي پليمري زيست‌تخريب‌پذير، در موقعيت هدف، سبب تحريك و كلاژن‌سازي پوست مي‌شوند و بيشتر مورد توجه بيماران و پزشكان قرار گرفته‌اند. طي ليفت صورت با نخ پليمري، بيمار دچار عوارض كمتري نسبت به روش‌هاي سنتي مي‌شود. استفاده از نخ‌هاي ليفتينگ با خارهاي سطحي و قابليت زيست‌تخريب‌پذير، براي ليفت بافت نرم صورت به‌دليل بهبودي سريع و هزينه كم، محبوب و جذاب به‌شمار مي‌آيند. هرچند با وجود عوارض كم اين روش، برخي از بيماران بعد از ليفت، به دليل نارضايتي از ظاهر خود تصميم به برداشتن نخ‌هاي ليفتينگ داشته‌اند. امروزه انواع مختلفي از نخ‌هاي قابل جذب در بازار موجود است كه تركيبات مختلف و بسته به محل مورد استفاده طراحي مختلفي دارند. در اين مطالعه نخ‌هاي زيست‌تخريب‌پذير پلي‌ديوكسانون (PDO)، پلي‌كاپرولاكتون (PCL) و پلي‌لاكتيك‌اسيد (PLLA) بحث خواهد شد.