بررسي تاثيرات داروي ضد سرطاني تاكسول بر ويژگي‌هاي بيومكانيكي و متابوليسمي ناحيه تكثيركننده اسفروئيدهاي تشكيل شده از سلول‌هاي سرطاني سينه انساني MCF-7 در بستر ميكروفلوئيديك

بررسي ويژگي‌هاي بيومكانيكي سلول‌هاي سرطاني براي پيشرفت در درمان و شناخت بهتر سرطان ضروري است. بيشتر تحقيقات صورت گرفته در سال‌هاي اخير بر روي سلول‌هاي كشت شده به صورت دوبعدي انجام شده است در حالي كه مطالعه‌ي سلول‌هاي كشت شده در حالت سه بعدي به دليل رشد سلول‌ها در همه‌ي ابعاد و همچنين وجود اتصالات سلول-سلول و سلول –ماتريكس خارج سلولي نسبت به كشت دو بعدي ارجحيت دارد. كشت سه بعدي سلول درمقايسه با كشت دو بعدي، با اينكه از نظر فيزيولوژيكي به شرايط محيطي درون‌تني نزديكتر است اما در حال حاضر روش متداولي براي كشت سلول و آزمايشات پيش باليني به شمار نمي رود. نبود بستر مناسب و محدود بودن تكنيك هاي رايج در مشخصه يابي پارامترهاي مختلف سلول‌ها در حالت سه بعدي از محدوديت هاي اين نوع  كشت به شمار مي آيند. در اين تحقيق، ابتدا با استفاده از PDMS  بستري جهت ايجاد اسفروئيد ساخته شد و سپس اسفروئيدهاي تشكيل شده تحت تاثير تاكسول به عنوان داروي ضد اسكلت سلولي  قرار گرفتند و با تصوير برداري از آن ها در مدت زمان مشخص، ميزان زنده ماني آن‌ها بررسي شد و در نهايت جهت به دست آوردن پارامترهاي بيومكانيكي، سطح بيروني آن‌ها توسط ميكروسكوپ نيروي اتمي مورد سنجش قرار گرفت. نتايج حاصل نشان مي دهد كه داروي تاكسول علاوه بر كاهش زنده ماني و كنترل رشد تومور، ويژگي‌هاي بيومكانيكي سلول‌ها را نيز در حالت سه بعدي تحت تاثير قرار مي دهد.