مرور جامع منشأ، روش‌هاي تشخيص مكانيزم‌ها و راهكارهاي كنترل توليد آب اضافي در ميادين نفتي

معمولاً در زمان توليد هيدروكربن، آب به همراه نفت توليد مي‌شود. در مرحله سوم توليد عمليات سيلاب‌زني آب جهت كاهش افت فشار مخزن و ازدياد برداشت نفت انجام مي‌شود. آب تزريقي از طريق مسيرهاي مختلف مي تواند وارد چاه توليدي شود. آب اضافي زماني مطرح مي‌شود كه آب بيشتر از حد اقتصادي نسبت آب به نفت، وارد چاه شود. توليد آب اضافي يكي از چالش‌هاي اصلي صنعت نفت است كه باعث بروز مشكلات اقتصادي و زيست محيطي زيادي مي‌گردد. به‌منظور كنترل توليد آب اضافي شناخت منشأ و مكانيزم‌هاي توليد آب يك امر ضروري و حياتي است و در طراحي روش كنترل آب نقش اساسي دارد. در اين مطالعه مروري منشأ و مكانيزم‌هاي توليد آب اضافي مورد بررسي قرارگرفته است، بدين‌صورت كه ده مكانيزم توليد آب اضافي براي دو منشأ آبده و چاه تزريقي گزارش ‌شده است. انواع مكانيزم‌ها از جهات منشأ آب، ماهيت و ميزان سختي راه‌كارهاي كنترل توليد آب دسته‌بندي‌شده‌اند و روش‌هاي شناسايي آنها در سه گروه نمودارگيري، آزمايش‌ها و روش‌هاي تحليلي-تجربي نيز گردآوري ‌شده است تا مسير و نقطه ورود آب به چاه توليدي به‌صورت دقيق مشخص شود. با توجه به نوع مكانيزم و منشأ، روش‌هاي شيميايي و مكانيكي مختلفي براي كنترل ورود آب به چاه گردآوري شده است كه هركدام از آن‌ها در شرايط خاصي قابل‌استفاده هستند. درنهايت با شناسايي مكانيزم و مسير توليد آب و با توجه به تجهيزات و فناوري‌هاي موجود و با درنظرگرفتن شرايط چاه و مخزن، روش مناسبي براي كنترل توليد آب اضافي مي‌توان به كار برد. با كنترل كردن توليد آب اضافي ناشي از مكانيزم هاي مربوط به چاه تزريقي، همان‌گونه كه توليد آب كاهش مي‌يابد، عملكرد سيلاب زني آب بهبود پيدا مي كند و منجر به افزايش توليد نفت و بازدهي جاروب سطحي مي‌گردد.