بررسي تخريب گرمايي محلول مونواتانول‌آمين و متيل‌دي‌اتانول‌آمين تحت شرايط عملياتي برج احياء

استفاده از آلكانول آمين در محيط آبي و هيبريدي به‌عنوان يك روش مفيد براي شيرين‌سازي گاز طبيعي در پالايشگاه‌هاي نفت و گاز مورد توجه محققين و كارشناسان تصفيه گاز مي‌باشد. اثر محيطي (آبي و هيبريدي) فرمولاسيون‌هاي آلكانول آمين مي تواند در سرعت تخريب گرمايي آمين داراي اهميت باشد. در كار حاضر سرعت تخريب گرمايي مونو اتانول آمين (MEA) و متيل دي اتانول آمين  (MDEA) در حالت بارگذاري شده (حضور CO2) و در محيط آبي و هيبريدي (سولفولان + آب) و دماي C° 145 با استفاده از دستگاه كروماتوگرافي گازي مورد بررسي قرار گرفت. همچنين براي تاييد و توجيح محصولات حاصل از تخريب گرمايي MDEA توسط سازوكار هاي ارائه شده آزمون تجربي در محيط آبي براي دماي C° 160 تكرار شد. سرعت تخريب گرمايي MEA و MDEA در هر دو محيط از مرتبه اول است، ثابت سرعت شبه درجه اول براي محلول wt.% 20 مونو‌اتانول‌آمين در دماي C° 145 در محيط آبي 8-10 × (0.1 ± 6.28) و در محيط هيبريدي 7-10 × (0.3± 2.26) برثانيه به‌دست آمد و براي تخريب محلول wt.% 40 متيل‌دي‌اتانول‌آمين در محيط آبي در دماي C° 145 و C° 160 به‌ترتيب برابر 8-10 × 3.19 و 7-10 × 2.12 و براي محيط هيبريدي در دماي C° 145 برابر 8-10 × 8.09 برثانيه حاصل شد. تخريب متيل‌دي‌اتانول‌آمين در دماي C° 160 با سرعت بيشتر و همراه با محصولات متنوع‌تري نسبت به دماي C° 145 مي‌باشد و اين امر امكان بررسي سازوكار ارائه شده را تسهيل مي‌كند. انتظار مي‌رود مسير تخريب گرمايي متيل‌دي‌اتانول‌آمين از طريق حمله هسته‌دوستي گروه آميني و انتقال گروه متيل يا هيدروكسي اتيل از آمين پروتونه شده به مولكول هسته‌دوست حمله كننده صورت پذيرد. با توجه به نتايج تجربي به‌دست آمده، ثابت سرعت شبه درجه اول تخريب گرمايي MDEA و MDE در محيط هيبريدي بزرگتر از محيط آبي است.