مدل‎سازي CFD جهت بررسي توزيع بوداركننده در خط لوله شبكه گاز و بهينه‌سازي شرايط عملياتي

در اين پژوهش، چگونگي توزيع و پخش ماده بوداركننده در يك خط لوله گاز طبيعي توسط ديناميك سيالات محاسباتي مورد تحليل و بررسي قرار گرفت. سيستم بوداركننده مورد بررسي از نوع تزريقي بوده و توزيع  بوداركننده از نقطه تزريق تا فاصله km 1 با استفاده از تكنيك المان محدود مدل‎سازي شد. پارامترهاي تنظيم‌كننده عملكرد پمپ تزريق مثل زمان تزريق، حجم تزريق و تعداد نوسان‌هاي تزريق مورد بررسي قرار گرفتند. نتايج مدل‎سازي نشان داد در فاصله حدود m 200 از ابتداي خط لوله غلظت بوداركننده ثابت شده و در مواقعي كه ايستگاه با ظرفيت m3/h 7000 مشغول به‌كار است ميزان بوداركننده مصرفي آن بيش‌ازحد لازم است. درصورتي‌كه حجم تزريق از mm3 200 به mm3 100 كاهش دهيم كماكان غلظت خروجي در حد استاندارد است. نتايج مربوط به مدل‎سازي سيستم نشان داد در ساعت‎هاي كاهش مصرف غلظت نهايي بوداركننده به حدود mg/m3 85 مي‌رسد كه تقريباً 4 برابر ميزان استاندارد است و همين امر سبب ايجاد بوي زياد بوداركننده در منطقه مي‌گردد. براي ايستگاه مورد نظر با تغيير در پارامترهاي عملكردي پمپ، مقادير بهينه اين پارامترها در ساعت‎هاي روز و شب به‌دست آمد و مشخص شد ميزان بهينه تزريق بوداركننده به‌ترتيب برابر 16 و 8 نوسان در دقيقه براي روز و شب است.