بررسي آزمايشگاهي تقابل مكانيسم‌هاي انحلال و تشكيل رسوب حاصل از ناسازگاري در فرآيند تزريق آب كم شور در مخازن نفتي

فرآيند تزريق آب خصوصا آب‌هاي با شوري پايين يكي از فرآيندهاي قابل توجه در ازديادبرداشت ميباشد. به طور عمده مكانيسم‌هاي متفاوتي بر اساس نوع سنگ و سيال در فرآيند تزريق آب در مخزن اتفاق مي‌افتد. در اين تحقيق با انتخاب آب دريا و همچنين رقيق سازي اين آب در فرآيند تزريق به نمونه مغزه‌هاي سنگ مخزن كلسيتي دو سازوكار انحلال كلسيت و رسوب‌گذاري حاصل از ناسازگاري مورد توجه و بررسي قرار گرفت. با استفاده از تغييرات غلظت يوني، هريك از مكانيسم‌ها، مورد ارزيابي قرار گرفت و با اندازه‌گيري تراوايي نمونه‌ها برآيند تقابل آنها مشخص گرديد. در نتايج فعال بودن سازوكار انحلال در فرآيند تزريق آب‌ها با شوري پايين و تزريق آب دريا نيز مشاهده گرديد. رسوب‌گذاري نيز به عنوان سازوكارجانبي مشاهده گرديد كه ميتواند بر روي انحلال اثر داشته و ميزان آنها را در تراوايي نشان بدهد. جهت تقابل بيشتر مكانيسم‌ها و شبيه‌سازي بهتر در مخزن، تزريق همزمان آب تزريقي و آب سازندي انجام شد. در اين فرآيند رسوب‌گذاري تا جايي پيش رفت تا در مواردي اثر انحلال نامحسوس و يا گاها با كاهش نفوذپذيري همراه گردد. اين درحاليست كه نتايج اندازه‌گيري غلظت يوني، جاي‌گذاري يوني منيزيم و يا رقابت منيزيم در رسوب‌گذاري را نشان نداد. لذا برآيند تقابل دو سازوكاررسوب‌گذاري و انحلال در مقدار تغييرات تراوايي، تابعي از نوع سنگ و تركيب سيال و همچنين شرايط دمايي تزريق مي‌باشند كه در نتايج به وضوح نشان داده شدند.