ارائه رويكردي جهت ارزيابي و رتبه‌بندي روش‌هاي ازدياد برداشت نفت از مخازن: مطالعه موردي

اين مطالعه با هدف ارزيابي و رتبه‌‌بندي روش‌هاي بالقوه ازدياد برداشت نفت (EOR) در يكي از مخازن نفتي ايران (مخزن آسماري) نگارش يافته است. در اين راستا، دو مرحله اصلي شامل غربال‌سازي روش‌هاي ازدياد برداشت نفت و تحليل ريسك انجام گرفت. نخست، چهار روش ازدياد برداشت نفت شامل تزريق امتزاجي دي‌اكسيدكربن، تزريق پليمر، تزريق نيتروژن و تزريق متناوب گاز و آب (WAG) با رويكرد سيستم استنتاج عصبي-فازيِ سازگار غربال‌سازي‌شده و دو روش تزريق امتزاجي دي‌اكسيدكربن و تزريق پليمر به‌عنوان روش‌هاي كانديد مناسب ازدياد برداشت نفت براي مخزن مورد مطالعه تعيين شدند. سپس براي ارزيابي دقيق‌تر آن‌ها، ريسك‌هاي اين دو روش در فرآيند ازدياد برداشت نفت از مخزن مورد مطالعه، با استفاده از روش‌هاي دلفي و تحليل حالات و آثار خرابي (FMEA)، شناسايي و ارزيابي شدند. نتايج ارزيابي ريسك نشان داد كه دو ريسك «آسيب شديد ناشي از رسوب آسفالتين» و «كاهش نفوذپذيري» به‌ترتيب به‌عنوان مهم‌ترين ريسك‌هاي به‌كارگيري روش‌هاي تزريق امتزاجي دي‌اكسيدكربن و تزريق پلمير در ازدياد برداشت نفت از مخزن مورد مطالعه بودند. به‌علاوه امتياز تجميعي عامل برداشت و عدد اولويت ريسك كلي براي دو روش مذكور نشان داد كه اجراي روش تزريق پليمر داراي ريسك كمتري بوده و در مجموع، بهترين روش در ازدياد برداشت نفت از مخزن مورد مطالعه محسوب مي‌شود.