بررسي تأثير غشاء كيتوسان بر ترميم نقائص استخواني در جمجمه (كالوارياي) خرگوش

سابقه و هدف: در درمان‌هاي بازسازي پريودنتال و ايمپلنت، عدم  ترميم استخوان مشكلات جدي را به همراه دارد و روش بازسازي هدايت شده استخوان (GBR)،  يكي از متداول روش‌ها براي بازسازي اين نقايص است. مواد و روش ها: اين تحقيق به روش تجربي و حيواني انجام گرفت.در جمجه ي ۱۸ خرگوش سفيد نيوزلندي حفراتي با قطر ۸ ميلي متر ايجاد شد غشاءهاي كيتوسان در حفرات ايجاد شده به صورت ساعت گرد قرارگرفتند. در فواصل زماني ۴ هفته و ۸ هفته خرگوش‌ها قرباني شده و از حفرات نمونه‌هاي هيستولوژيك تهيه شد و از لحاظ تشكل استخوان جديد، مقدار آماس مورد بررسي قرار گرفتند. يافته ها: ميزان تشكيل استخوان جديد در هفته ي چهارم، گروه كيتوسان 7/50 و گروه كنترل  4/66  و در هفته ي هشتم به ترتيب، 14/03 و 10/39 در درصد بدست آمد. و اختلاف معناداري در استخوان سازي بين گروه‌ داراي غشاء كيتوسان و گروه كنترل در هر دو زمان مشاهد نشد(0/05 P). ميزان آماس در هفته ي هشتم نسبت به هفته ي چهارم از مقدار بيشتري برخوردار بود. اختلاف معناداري در شدت التهاب بين هفته ي چهارم و هفته ي هشتم مشاهده شد (0/001 P). هم چنين، اختلاف معناداري بين گروه كنترل در هفته ي چهارم با گروه‌ كيتوسان مشاهده شد(0/001 P).نتيجه گيري: با توجه به ميزان استخوان سازي و عدم نكروز بافتي و مشاهده نشدن عدم ترميم بافتي، غشاء‌ مورد بررسي در اين تحقيق، داراي خواص  نسبتا مناسبي جهت باز سازي و ترميم استخوان است.