ميزان آگاهي دانشجويان سال آخر دندانپزشكي از اصول تجويز صحيح انواع تكنيكهاي راديوگرافي دندانپزشكي و عوامل مرتبط با آن

سابقه و هدف: راديوگرافي يكي از مهمترين روشهاي پاراكلينيكي در تشخيص صحيح و انتخاب طرح درمان در دندانپزشكي است. اين مطالعه با هدف بررسي ميزان آگاهي دانشجويان سال آخر دندانپزشكي از اصول تجويز صحيح انواع تكنيكهاي راديوگرافي و عوامل مرتبط در سال 1400 انجام گرفت.مواد و روش ها: در اين مطالعه توصيفي- تحليلي كه به صورت مقطعي انجام شد تعداد 79 دانشجوي سال آخر دندانپزشكي وارد مطالعه شدند. پرسشنامه اي دو بخشي شامل بخش اول متغيرهاي دموگرافيك، نمره درس راديولوژي نظري 1 ، 2 و تشخيصي 4 و بخش دوم شامل 20 سؤال جهت بررسي آگاهي دانشجويان براساس مطالعات پيشين و كتاب رفرنس طراحي شد. روايي پرسشنامه توسط متخصصين براساس مقادير Content validity Index (بالاتر از 0/79) و Content validity Reliability (بالاتر از 0/62) مورد تاييد قرار گرفت. براي تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزار SPSS 24.0 آزمون ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون استفاده شد. يافته ها: ميانگين سني دانشجويان 1/83 ± 25/16 سال بود. ميانگين نمره آگاهي 2/07 ± 13/85از 20 نمره با حداقل 9 و حداكثر 18 بدست آمد. بين نمره درس راديولوژي نظري 1 (0/024= r و 0/019= p)، درس راديولوژي نظري 2 (0/283= r و 0/011=p) و درس تشخيصي 4 (0/256= r و 0/023= p) با ميانگين نمره آگاهي دانشجويان ارتباط مثبت و معناداري مشاهده شد. به ازاي افزايش هر يكسال واحد سن، به ميزان 0/327 در ميزان آگاهي كاهش معناداري مشاهده شد (0/010=p). نتيجه گيري: در اين مطالعه ميزان آگاهي دانشجويان سال آخر از اصول تجويز صحيح انواع تكنيكهاي راديوگرافي دندانپزشكي در سطح متوسط به پايين ارزيابي شد كه نياز به مداخله از طريق تغيير در نوع آموزش را يادآور مي شود.