اپكسوژنزيس به دنبال درمان پالپ زنده در يك دندان پره مولر ترنر: گزارش مورد و مروري كوتاه

سابقه و هدف: يكي از چالش هاي كلينيكي مهم در درمان ريشه ،درمان ريشه دندان هاي نابالغ مي باشد. به دنبال توقف تشكيل ريشه، دندان مورد نظر داراي ديواره هاي عاجي نازك خواهد بود و مستعد شكستگي سرويكالي مي شود. در درمان هاي پالپي زنده به علت حفظ حيات پالپ،  احتمال ترميم كمپلكس پالپ-عاج و افزايش ضخامت ديواره هاي عاجي وجود دارد. در اين مقاله به گزارش درمان پالپ زنده بر روي دندان پره مولر نابالغ هيپوپلاستيك (دندان ترنر) پرداخته شده است. معرفي مورد: بيمار دختري پنج  ساله بود كه دندان پره مولر اول به علت عفونت پري اپيكال ناشي از دندان شيري متناظر دچار پوسيدگي شديد شده بود. با توجه به عدم تكامل ريشه، پس از حذف پالپ كرونال،   MTA قرار داده شد و درمان پالپ زنده براي وي صورت گرفت. در فالوآپ دو ساله، دندان داراي علائم باليني نرمال بود و طول و ضخامت ريشه به نحو مطلوبي افزايش يافت. نتيجه گيري: در درمان دندان هاي دائمي نابالغ، استفاده از درمان هاي محافظه كارانه از جمله درمان پالپ زنده مي تواند يك گزينه مناسب باشد.