فقر شهري به مثابه طرد اجتماعي از بازار كار: راهبردها و پيامدها مطالعه موردي: مهاجران فقير روستايي شهر تهران

فقر و نابرابري اجتماعي از معضلات عمده شهرهاي كشورهاي درحال توسعه است كه به دنبال شهرنشيني شتابان رخ داده است. هدف از اين تحقيق تبيين پديده فقر شهري در مناطق جنوب و جنوب غرب شهر تهران از خلال يك پژوهش داده محور و كيفي است. بدين منظور از روش تحقيق گرندد تئوري استفاده شد. تكنيك تحقيق شامل مشاهده مستقيم، بررسي اسناد و مدارك و مصاحبه عميق و نيمه ساختاري است. مشاركت كنندگان در تحقيق شامل سرپرستان خانوارهاي فقير ساكن در مناطق مذكور است. در مجموع تعدا 37 نفر در تحقيق مشاركت كرده اند. روش نمونه گيري به صورت هدفمند و گلوله برفي است كه تا مرحله اشباع نظري ادامه يافت. نتايج تحقيق بر اساس مدل پارادايمي در پنج محور شرايط علي، شرايط زمينه اي، شرايط مداخله گر، راهبردها و پيامدها قرار دارد. در اين مبحث به راهبردها و پيامدها پرداخته مي‌شود. بر اساس نتايج تحقيق طرد از بازار كار به عنوان مقوله مركزي شناخته شد به گونه اي كه پديده فقر در مناطق مورد مطالعه در شهر تهران بر اساس آن تبيين مي شود. نتايج نشان مي دهد مهاجران فقير روستايي به دليل ضعف سرمايه اقتصادي و انساني و شرايط نامساعد اقتصادي و اشتغال به روشهايي براي بقا در شهر روي اورده اند كه اشتغال غيررسمي و موقتي، اسكان اشتراكي و روشهاي درمان جاي گزين از جمله راهبردها است.