پرورش ابعاد اجتماعي نظام شخصيت جوانان مبتني بر توسعه اجتماعي: تأكيد بر تربيت نخبگان در سمپاد

مقاله حاضر، به‌منظور تحليل شخصيت جوانان، به‌مثابه عاملان مؤثر در توسعۀ اجتماعي كشور، به‌ويژه نخبگان جوان تنظيم شده است. نظريۀ اصليِ اين مقاله، نظريه تلفيقي و چندبُعدي «نظم اجتماعي» به روايت چلبي است؛ زيرا در آن، ملازم با بهگشت (توسعه) اجتماعي، پرورش شخصيت پيشرفته تحت نظام‌هاي خانواده، هم‌چنين آموزشي و آموزشگاهي (PCK) لحاظ شده ‌است. روش انجام پژوهش، روش تلفيقيِ «سنجش اجتماعي» است. البته عمده گزارش اين مقاله براساس نتايج كمّي است؛ كه با تكيه بر شواهد كيفي مورد تأييد و توصيف قرار گرفته‌اند. نمونه آماري متشكل از 250 دانش‌آموز از شهر مشهد است. گردآوري و تحليل داده‌ها در وجه كمّي به روش پيمايش و تكنيك‌هاي آماري؛ و در وجه كيفي، با بهره‌گيري از تكنيك‌هاي مشاهده و مصاحبه عميق انجام شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه دانش‌آموزان مدارس عادي در ابعاد اجتماعيِ شخصيت پيشرفته، اعم از تحمّل اجتماعي، تعهّد تعميم‌يافته، وابستگي عاطفيِ عام و هوش اجتماعي، به‌طور معنادار از دانش‌آموزان مدارس سمپاد جلوتر هستند. هم‌چنين، مطابق مدل‌هاي رگرسيون، سهم مراكز آموزشي در مقايسه با خانواده در تبيين تغييرات شخصيت پيشرفته در ميان جوانان بيشتر است. بطوري‌كه متغيرهاي همدلي در مدرسه، روابط معلم-شاگرد و انتظارات عام‌گرايانۀ معلم در شكل‌گيري شخصيت اين جوانان نقش تقويت كننده ايفا مي‌كنند؛ در حاليكه روابط صميمي با مدير مدرسه نقش تضعيف كننده در شكل‌گيري ابعاد اجتماعيِ شخصيت آنان دارا مي‌باشد.