بررسي عوامل فرهنگي- اجتماعي موثر بر گرايش به پرخاشگري

زمينه و هدف: پژوهش كنوني با هدف بررسي عوامل فرهنگي- اجتماعي مؤثر بر گرايش به پرخاشگري انجام شده است. پرخاشگري، به رفتار كلامي و غيركلامي گفته مي‌شود كه به قصد آسيب رسانيدن فيزيكي و رواني به ديگري صورت گيرد. امروزه پرخاشگري به يك مسئله اجتماعي حاد در همه سطوح اجتماعي تبديل شده است.روش: با توجه به آخرين سرشماري سال 1395، جامعه آماري اين تحقيق 41.733 نفر برآورد شده است كه از طريق فرمول كوكران تعداد 270 نفر به‌عنوان نمونه و به روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي انتخاب و داده‌هاي اين پژوهش به روش پيمايشي و از طريق پرسش‌نامه جمع‌آوري شده است. در چارچوب نظري پژوهش نيز از نظريات مرتبط مختلفي درباره متغيرهاي مستقل و وابسته پژوهش استفاده شده است. تحليل اطلاعات نيز از طريق آزمون‌هاي تحليل واريانس، همبستگي و رگرسيون چندمتغيره و با استفاده از نرم‌افزار 16اس‌پي‌اس‌اس انجام شده است.يافته‌ها: نتايج به‌دست‌آمده با تحقيقات انجام‌شده در جامعه‌هاي آماري داخل و خارج از كشور، نشان‌دهنده همخواني قابل‌قبولي در نوع و ميزان رابطه بين متغيرهاي پژوهش است. بنابراين با استفاده از رگرسيون چندمتغيره كه 65=R^2 به‌دست آمد، مشخص شد كه متغيرهاي مستقل پژوهش يعني پايگاه اجتماعي- اقتصادي، واپايش اجتماعي، احساس محروميت نسبي و تعصب قومي به ميزان 65 درصد از واريانس متغير وابسته (گرايش به پرخاشگري) را تبيين كرده‌اند.نتايج: براساس نتايج حاصل‌شده، متغيرهاي مستقل به‌عنوان عوامل تأثيرگذار بر متغير گرايش به پرخاشگري در جامعه مورد مطالعه، شناسايي شده است، بنابراين در زمينه برنامه‌ريزي هدفمند درراستاي محدود كردن تأثيرت منفي و غيرايجابي اين پديده مضر در سطح جامعه، توجه سريع و همه‌جانبه‌اي توسط دستگاه‌هاي مرتبط را مي‌طلبد.