بررسي تأثير سرمايه اجتماعي درون‌گروهي بر احساس امنيت اجتماعي در استان كردستان

زمينه و هدف: احساس امنيت، يكي از نيازهاي فطري انسان است و سرمايه اجتماعي درون‌گروهي افراد، يكي از عوامل مؤثر بر آن است. در همين راستا، مطالعه كنوني با هدف بررسي ميزان تأثير سرمايه اجتماعي درون‌گروهي بر احساس امنيت اجتماعي در استان كردستان انجام شده است. روش: روش به‌كاررفته در اين پژوهش، روش توصيفي از نوع پيمايشي مقطعي است. جامعه آماري پژوهش عبارت است از همه شهروندان 15 سال به بالاي استان كردستان كه تعداد آنها برابر با 1219922 نفر مي باشد و براساس جدول كرجسي و مورگان، تعداد 384 نفر از آنها به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. روش انتخاب نمونه‌ها، روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي و ابزار گردآوري داده ها نيز پرسش‌نامه بوده است. روايي صوري پرسش‌نامه با توافق نظر داوران و پايايي آن از طريق آزمون آلفاي كرونباخ تأمين شد. يافته ها: ميانگين احساس امنيت اجتماعي پاسخگويان، 3.29 و ميانگين سرمايه اجتماعي درون‌گروهي آنها نيز 3.73 (از دامنه 1 تا 5) بوده است. يافته ها بيانگر آن هستند كه ميزان تأثير سرمايه اجتماعي درون‌گروهي بر احساس امنيت اجتماعي (0.415-) و ابعاد آن يعني امنيت جاني (0.280-)، مالي (0.383-)، فكري (0.166-) و اخلاقي (0.281-) معنادار بوده است. همچنين ابعاد سرمايه اجتماعي درون‌گروهي، شامل مشاركت درون‌گروهي (0.258-)، اعتماد درون‌گروهي (0.222-)، احساس تعلق (0.224-)، انسجام اجتماعي (0.154-)، تحصيلات (0.167-) و سن (0.272) پاسخگويان بر احساس امنيت اجتماعي آنها، تأثير معنادار داشته است. ضمن اينكه يافته ها نشان مي‌دهند احساس امنيت اجتماعي پاسخگويان برحسب جنس آنها، تفاوت معنادار داشته است. نتايج: نتايج حاصل از پژوهش نشان مي ‌دهد: در استان كردستان، احساس امنيت اجتماعي در حد متوسط، اما سرمايه اجتماعي درون‌گروهي بالاست، به‌طوري‌كه 63.8 از پاسخگويان، ميزان سرمايه اجتماعي درون‌گروهي، زياد يا خيلي‌زياد داشته‌اند. باتوجه به تأثير منفي سرمايه اجتماعي درون‌گروهي بر احساس امنيت اجتماعي، شايد بتوان گفت سرمايه اجتماعي درون‌گروهي، نوعي تدبير آگاهانه براي جبران ناكارآمدي سازمان‌هاي بوروكراتيك باشد.