خشونت خانوادگي ‌عليه ‌اطفال و ‌نوجوانان ‌در ‌پرتو اسناد بين المللي

زمينه و هدف: خشونت عليه اطفال و نوجوانان، يكي از موضوعاتي است كه غالباً به‌عنوان نقض حقوق بشر مطرح مي شود. اين مسئله در سطح جهاني و به‌طور خاص در كشورهاي توسعه‌نيافته وجود دارد و پيامدهاي منفي گسترده اي را نه‌تنها براي قربانيان مستقيم آن، بلكه براي اعضاء خانواده و جوامع ايجاد مي كند. با درنظرگرفتن اين مسئله، هدف از‌ پژوهش كنوني، بررسي‌ جايگاه ممنوعيت خشونت خانگي عليه اطفال و نوجوانان در پرتو اسناد بين‌المللي است.روش: پژوهش كنوني از نوع نظري بوده و با ‌روش اسنادي انجام شده است. داده‌ها به صورت كتابخانه‏‌اي و از طريق كتاب‌شناسي و فيش‌برداري گرداوري شده و درنهايت تحليل شده‌اند.يافته ها: خشونت خانگي ‌عليه اطفال و نوجوانان از دو منظر قابل‌توجه است: يكي از منظر ‌حق بر ‌سلامت‌ و‌ ديگري از جهت ممنوعيت تبعيض و عدم توجه به جايگاه اطفال و نوجوانان در خانواده. ارتكاب خشونت خانگي عليه اطفال و نوجوانان، مصاديقي از حقوق بنيادين بشري را‌ نقض مي‌كند. حقوق بنيادين بشري در ادبيات حقوق بشر بين المللي داراي وصف آمره مي باشد. دولت ها مكلف هستند كه با اين پديده مبارزه و اقدامات لازم براي پيشگيري از وقوع آن را انجام دهند و در صورت وقوع، از طرق قانوني نسبت به پيگيري و مجازات مرتكبان اقدام كنند.نتايج: كنوانسيون نقش مؤثري در دفاع از حقوق كودكان داشته است، اما در حوزه‌هايي مثل ضعف در هماهنگي ساختاري، ضمانت اجرايي، مباني نظري و تعاريف و بازدارنده نبودن مجازات‌هاي اعلامي، داراي نقايصي است. قانون حمايت از كودكان و نوجوانان 1399 در بسياري از جنبه‌ها، پوشش مناسبي نسبت به تعهدات ناشي از كنوانسيون حقوق كودك ارائه مي‌دهد.