بررسي و تحليل ساختار مناسب توسعه زنجيره ارزش صنعت كيوي در استان گيلان

به مجموعه اقدام هايي كه در يك كسب‌وكار (صنعت، كشاورزي، خدمات) به صورت زنجيروار انجام مي‌گيرد تا براي خريداران خود، خلق ارزش يا ارزش‌افزوده نمايد، زنجيره ارزش گويند. نبود زمينه مناسب زنجيره ارزش كيوي منجر به ناكارآمدي در فرآيندهاي توليد تا بازار، نوسان شديد قيمت‌ها، ضايعات زياد و ارزش‌افزوده ناكافي در فرآيندهاي توليد تا بازار رساني اين محصول در ايران شده است. اين مسئله همچنين به نبود توزيع عادلانه سود بين عناصر و حلقه هاي صنعت كيوي و نارضايتي هر دو سوي بازار يعني توليدكنندگان و مصرف‌كنندگان نيز انجاميده است. اين پژوهش با در نظر گرفتن مؤلفه‌هاي اقتصادي، اجتماعي- فرهنگي، زيست محيطي و ساختاري، مدل مناسب توسعه زنجيره ارزش كيوي را در استان گيلان ارائه داده است. داده‌ها و اطلاعات موردنياز از روش‌هاي اسنادي، ميداني و تكميل پرسشنامه كه همراه با برگزاري نشست توجيهي به‌صورت مشاركتي با خبرگان، متخصصان و كارشناسان مرتبط با همه حلقه‌هاي صنعت كيوي استان گيلان بوده، به‌دست‌آمده است. اين افراد 21 نفر بودند و اطلاعات موردنياز در سال‌هاي 1400 - 1399 استخراج‌شده است. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها، محاسبه وزن معيارها و دستيابي به ساختار مناسب زنجيره ارزش كيوي، از روش فرايند تحليل سلسله مراتبي (AHP) استفاده‌شده است. تجزيه‌وتحليل داده‌ها نشان داد تكميل ساختار نظام‌مند و مناسب توسعه زنجيره ارزش راهكار نهايي براي حل مسائل و نارسايي‌هاي صنعت كيوي است و مدل جامع (يكپارچه) بهترين ساختاري است كه مي‌تواند تا حد زيادي پايداري زنجيره را تضمين كند.