علت شناسي بروز تصادفات جرحي يا فوتي خودروهاي فراجا و ارائه راهكار

زمينه و هدف: فرماندهي انتظامي جمهوري اسلامي ايران، مديريت ايمني و نگهداشت كاركنان را در كنار وظايف ذاتي و قانوني خود مدنظر قرار داده است. اين تحقيق با هدف شناخت عوامل ساختاري, زمينه اي و رفتاري موثر بر كاهش تلفات انساني در فراجا انجام شده است.روش شناسي: اين تحقيق از نظر نتيجه كاربردي و به روش آميخته (كمي و كيفي) انجام شده است. در اين تحقيق نمونه گيري هدفمند بوده و ضمن بررسي پرونده هاي سه سال گذشته تصادفات سطح فراجا در يگان هاي عملياتي بر اساس چك ليست طراحي شده جمع آوري شد.يافته هاي تحقيق: در اين مطالعه مشخص شد كه از مجموع تصادفات رانندگي در سال هاي 1398، 1399 و ۱۴۰۰ متاسفانه 0.12 درصد رانندگان فوت كرده اند. البته بر اساس مطالعه حاضر فوت با عوامل مورد بررسي ارتباطي معني دار نداشته است. از نظر علل تصادف، سه علت اصلي بروز تصادفات شامل تخطي از سرعت مطمئنه و عدم توانايي راننده در كنترل وسيله نقليه و عدم توجه به جلو به صورت واضح و معني دار از نظر آماري با آسيب فرد ديگر در حادثه ارتباط داشته است. در اين مطالعه به روش هاي آماري ثابت شد كه در مأموريت  تعقيب و گريز بيشترين خسارت ها ديده شده است. بحث و نتيجه گيري: با عنايت به اينكه تصادفات خودرو هاي سازماني يكي از مشكلات اساسي موجود در عمليات فراجا مي باشد؛ تا كنون تصور مي گرديد تنها رانندگان سازماني هستند كه مقصر اصلي اينگونه حوادث مي باشند؛ در حاليكه بررسي ها نشان دادند، عوامل متعددي وجود دارند كه به غير از رانندگان مي تواند در وقوع اين حوادث نقش داشته باشند كه اهم آنها نقص قبلي خودرو استفاده شده در مأموريت  ها  (از جمله نقص ترمز و لاستيك) و همچنين عدم دسترسي به خودرو متناسب با مأموريت  ها مي باشند.