شناسايي راه كارهاي پيشگيرانه كاهش خشونت عليه كاركنان درياباني بوشهر.

زمينه و هدف:  اين تحقيق با هدف بررسي و شناسايي راهكارهاي پيشگيرانه بر كاهش خشونت عليه كاركنان درياباني استان بوشهر و به منظور ارتقاي عملكرد و كاهش آسيب پذيري انجام شده است. در اين راستا با طرح اين سوال كه ((راهكارهاي پيشگيرانه بر كاهش خشونت عليه كاركنان درياباني كاركنان بوشهر كدامند؟)) به بررسي موضوع پرداخته و با توجه به سوابق موجود و يافته ها؛ تاثير سه راهكار اصلي (1- راهكارهاي پيشگيرانه اجتماعي 2- راهكارهاي پيشگيرانه وضعي 3- راهكارهاي قضايي) مورد بررسي قرار گرفته است.روش: پژوهش از نوع توصيفي- پيمايشي و ابزار جمع آوري اطلاعات آن ، بررسي اسنادي و كتابخانه اي ،  مصاحبه با كارشناسان و كاركنان درياباني و پرسشنامه مي باشد.  حجم نمونه به تعداد 116 نفر بوده كه از كل جامعه اماري (تعداد 168 نفر) به طور تصادفي با استفاده از جدول مورگان انتخاب شده است. (با اتكا به مباني نظري، پرسشنامه اي با 26 سؤال مرتبط با فرضيه تحقيق طراحي كه پس از تأييد روايي ،  بين جامعه آماري توزيع گرديد و با تائيد پايايي در نهايت نتايج داده ها با نرم افزارSPSS مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت.يافته ها: از بين راهكارهاي پيشگيرانه شناسايي شده (اجتماعي - وضعي – قضايي) بيشترين رتبه مربوط به راهكارهاي پيشگيرانه وضعي در كاهش خشونت و تعرض عليه مامورين درياباني و گزينه (توجه فرماندهان و مديران جهت استفاده بموقع از تجهيزات و نيروي متناسب با نوع ماموريت و تعامل با مراجع قضايي جهت تشديد اقدامات قضايي و تصويب قوانين متناسب به منظور برخورد با متخلفين و خشونت گران و  متعرضين عليه ماموران بخصوص اجراي قانون بكارگيري سلاح متناسب با ماموريت هاي دريايي) مي باشد.نتيجه گيري: در مجموع تاثير كلي گزينه هاي راهكارهاي وضعي (راهكارهاي پيشگيرانه فرماندهان و مديران جهت استفاده بموقع از تجهيزات و نيروي متناسب با نوع ماموريت) بيشترين تاثير را در كاهش خشونت عليه مامورين دريايي داشته كه مويد فرضيه محقق مي باشد.