يكپارچه‌ نگري در عوامل شكل‌ دهنده ازدواج در ايران: مطالعه كيفي

شكل‌ دهي ازدواج يك تصميم مهم در زندگي افراد است. هدف اين پژوهش، شناسايي عوامل مؤثر در شكل‌گيري ازدواج رسمي در قالب يك طرح منسجم و آماده‌سازي مقدمات ارائه يك مدل يكپارچه براي ازدواج است. براي دستيابي به اهداف تعيين شده از روش كيفي (گراندد تئوري اشتراوس و كوربين) استفاده شد. براي گردآوري داده‌ها، مصاحبه‌ با متخصص‌ها ‌تا حد اشباع نظري پيش‌رفت و در نهايت 10 مصاحبه انجام شد. بعد از هر مصاحبه داده‌ها ثبت، كدگذاري و سپس در قالب مفاهيم، مقولات فرعي و مقولات اصلي طبقه‌بندي شدند. تحليل داده‌ها منجر به شناسايي 118 كد ثانويه، 30 مفهوم، 10 مقوله فرعي و 3 مقوله اصلي، عوامل برون‌زوجي، ميان‌زوجي و فردي شد. يافته‌هاي اين پژوهش نشان داد از نگاه متخصص‌ها در شكل‌گيري ازدواج به ترتيب عوامل برون‌زوجي، عوامل فردي و عوامل ميان‌زوجي بيشترين اثرگذاري را دارند. در عوامل برون‌زوجي به ترتيب خانواده، عوامل اقتصادي و اجتماعي و فرهنگ؛ در عوامل فردي، عوامل بازدارنده فردي، تسهيل‌كننده‌هاي فردي، اهداف و در عوامل ميان‌زوجي شناخت، سنخيت، جذابيت‌ها و شيوه شكل‌گيري بيشترين تأثير را دارند. پيشنهاد مي‌شود از يافته‌هاي اين پژوهش در مشاوره‌ها، آموزش و سياست‌گذاري‌هاي كلان مرتبط با ازدواج استفاده شود. در ادامه اين پژوهش پيشنهاد مي‌شود از يافته‌هاي به دست آمده، مصاحبه نيمه ساختاريافته تهيه و در گروه افراد در آستانه ازدواج مدل يابي صورت گيرد.