اثربخشي زوج ‌درماني مبتني بر رويكرد درمان متمركز بر هيجان و رويكرد رفتاري - ارتباطي بر افزايش ابرازگري جنسي نسبت به همسر

هدف از پژوهش حاضر مقايسه زوج درماني مبتني بر رويكرد درمان متمركز بر هيجان و رويكرد رفتاري - ارتباطي بر افزايش ابرازگري جنسي نسبت به همسر در زوجي نبود. روش پژوهش مورد استفاده براي اجراي اين پژوهش روش تجربي بود كه در آن از طرح نيمه آزمايشي پيش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه كنترل همراه با مرحله پيگيري دوماهه بود. جامعة آماري شامل كليه زوجين مراجعه‌كننده به يكي از مراكز مشاوره در شمال غرب تهران در سال 1401 - 1400 بود. در مرحله اول با استفاده از روش نمونه‌گيري در دسترس تعداد 30 زوج كه نمره كمتر از 30 در مقياس ابرازگري جنسي كسب كرده بودند، انتخاب و سپس به شيوه تصادفي ساده در دو گروه آزمايش (هر گروه 10 زوج) و يك گروه كنترل (10 زوج) گماشته شدند. گروه هاي‌ آزمايش تحت درمان متمركز بر هيجان و رويكرد رفتاري - ارتباطي قرار گرفتند؛ اما گروه كنترل هيچ‌گونه مداخله‏اي دريافت نكرد و در ليست انتظار باقي ماند. به منظور گردآوري اطلاعات از مقياس ابرازگري جنسي به همسر (SSDS) استفاده شد. براي تجزيه‌وتحليل داده ها از تحليل واريانس آميخته و آزمون بونفروني استفاده شده و از طريق نرم‏افزار SPSS 28 مورد تحليل قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه در مرحله درمان شركت كننده ها در ابرازگري جنسي بهبود پيدا كردند و اين بهبود تا مرحله پيگيري ادامه داشت. همچنين نتايج نشان داد كه درمان متمركز بر هيجان اثربخشي بيشتري نسبت به رويكرد رفتاري-ارتباطي بر ابرازگري جنسي زوجين دارد. بر اساس نتايج پژوهش حاضر، مي‏توان گفت كه الگوي غني‌سازي روابط جنسي زناشويي مبتني بر رويكرد درمان متمركز بر هيجان و رويكرد رفتاري ـ ارتباطي مي‌توانند به‌عنوان شيوه هاي درماني مناسب براي بهبود ابرازگري جنسي زوجين در مراكزمشاوره خانواده به كار برده شود