توصيف پديدارشناسانه واكنش ‌هاي سوگ دختران به فقدان پدر

فقدان يك يا هر دو والد از استرس‌زاترين وقايع زندگي است كه يك كودك يا نوجوان ممكن است در طول زندگي خود تجربه كند و اغلب به ايجاد پيامدهاي جسمي و رواني نامطلوب در آن‌ها منجر مي‌شود. آگاهي از فقدان عزيزان منجر به واكنش‌هاي سوگ مي‌شود؛ كه مدت آن مي‌تواند هفته‌ها تا ماه‌ها به‌طول انجامد. پژوهش حاضر با هدف توصيف پديدارشناسانه واكنش‌هاي سوگ دختران به فقدان پدر انجام شد. بافت مطالعه دختران نوجوان تبريز (1399)، كه در دوران كودكي پدر خود را در اثر بيماري از دست داده بودند و با مادر خود زندگي مي‌كردند، بود. شركت‌كنندگان از طريق نمونه‌گيري هدفمند انتخاب گرديدند. شركت‌كنندگان در اين پژوهش، به‌دليل رسيدن به اشباع داده‌ها. شامل هفت دختر 15-18 ساله بودند. داده‌ها از طريق مصاحبه نيمه‌ساختاريافته جمع‌آوري شد. تحليل متن مصاحبه‌ها با استفاده از روش تحليل هفت مرحله‌اي كلايزي انجام شد. براساس يافته‌هاي پژوهش دو مقوله اصلي واكنش‌هاي ابتدايي (شامل مقوله‌هاي فرعي شوك، برون‌ريزي و آشفتگي) و واكنش‌هاي پايدار (شامل مقوله‌هاي فرعي اندوه و سازگاري) شناسايي گرديد. واكنش‌هاي سوگ دختران به فقدان پدر به‌صورت واكنش‌هاي ابتدايي و واكنش‌هاي پايدار توصيف شد. به روان‌شناسان و مشاوران پيشنهاد گرديد كه به ابعاد واكنش‌هاي سوگ كودكان و نوجوانان دختر در رويارويي با فقدان پدر، در ارزيابي و درمان توجه شود.