واكاوي عوامل بسترساز آزار جنسي آنلاين در دختران نوجوان

دختران نوجوانان با قرار گرفتن در دوره شكل ‌گيري هويت جنسي و كاوش جنسي يكي از گروه‌هاي در معرض خطر در برابر آزار جنسي آنلاين هستند كه انجام پژوهش در اين زمينه به‌منظور جلوگيري و كاهش آسيب‌هاي آن داراي اهميت است. بنابراين پژوهش حاضر باهدف واكاوي عوامل بسترساز آزار جنسي آنلاين در اين گروه انجام گرفت. روش پژوهش كيفي و از نوع پديدارشناسي توصيفي بود. جامعه موردمطالعه دختران نوجوان 19-15 ساله شهر تهران بودند كه سابقه حداقل يك‌بار آزار جنسي آنلاين را داشتند. در همين راستا 15 نفر از دختران نوجوانان به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند و فرايند نمونه‌گيري تا مرحله اشباع نظري پيش رفت و 2 مصاحبه انتهايي جهت اطمينان از اشباع داده‌ها انجام شد. براي گردآوري داده‌ها از مصاحبه نيمه ساختاريافته استفاده شد و داده‌هاي مصاحبه با روش هفت مرحله‌اي كلايزي و با استفاده از نرم‌افزار مكس كيودا2020 كدگذاري شدند. يافته‌ها نشان داد كه داده‌هاي مصاحبه در 20 مضمون فرعي، 11 مضمون اصلي« عوامل روان‌شناختي درون فردي، عوامل روان‌شناختي بين فردي، نقش فرهنگ، تأثير رسانه، نقش همسالان، نقش خانواده، عدم محدوديت آنلاين، احساس بي‌هويتي در فضاي آنلاين، نقش افراد آنلاين، عدم آگاهي و آموزش ناكافي » و 4 مضمون هسته‌اي اصلي «عوامل روان‌شناختي مستعد كننده، عوامل اجتماعي و فرهنگي مستعد كننده، نقش ساختار فضاي آنلاين و عدم آگاهي و آموزش ناكافي» قرار گرفتند.در مجموع مي‌توان گفت كه افراد نزديك نوجوانان با ارائه حمايت، دادن اطلاعات و گزارش‌دهي مسئولانه مي‌توانند نقش بزرگي در پيشگيري و توقف آزار جنسي آنلاين داشته باشند و متخصصان امر به‌ منظور جلوگيري از آزار جنسي آنلاين در دختران نوجوان، با استفاده از عوامل بسترساز شناخته‌شده آموزش مناسب آنان را فراهم كنند.