بررسي رابطۀ عدم وجود فرايندهاي راستي‌آزمايي در اظهارنامۀ مالياتي با انواع مختلف صنايع (مطالعۀ موردي: مؤديان بزرگ مالياتي)

مرحلۀ اخذ اظهارنامه از مؤديان در تمامي نظام‌‌هاي مدرن مالياتي دنيا رايج است و جزو مهم‌‌ترين و اصلي‌‌ترين مراحل در بخش وصول ماليات به شمار مي‌آيد. بخش عمدۀ ماليات در اين مرحله به حيطۀ وصول درمي‌آيد و بدين سبب، برنامه‌‌ريزي و رفاه اجتماعي و كاهش هزينۀ وصول ماليات نيز از تبعات چنين نظامي خواهد بود. يكي از مهم‌‌ترين مشكلات در سازمان امور مالياتي در طراحي اظهارنامه به‌گونه‌اي است كه فرايند راستي‌‌آزمايي را به‌صورت كامل اجرا كند. هدف اين پژوهش شناسايي رابطۀ نبود فرايندهاي راستي‌‌آزمايي در اظهارنامۀ مالياتي با انواع مختلف صنايع در اداره‌كل امور مالياتي مؤديان بزرگ است. اين تحقيق كه از نوع تحليلي-علّي مبتني بر تحليل داده‌هاي تابلويي است، با انتخاب 3625 سال شركت در محدودۀ زماني پنج‌ساله (1391-1395) در نظر گرفته شده و به تجزيه و تحليل نتايج پرداخته است. نتايج نشان مي‌دهد كه از بين متغيرهاي بررسي‌شدۀ 13 نوع مختلف صنايع، متغيرهاي صنايع بازرگاني، مالي، مستغلات و بهداشت و درمان با متغير نبودِ مكانيسم‌هاي راستي‌‌آزمايي در فرايند اظهار مؤديان داراي رابطه‌اي معني‌‌دار است و اين معني‌‌داري صرفاً براي متغير صنعت مالي به‌صورت مستقيم و براي ساير صنايع معكوس است.