بررسي عملكرد مدل بيشينه آنتروپي در تعيين اهميت عوامل مؤثر محيطي در ايجاد فرسايش خندقي در مناطق نيمه‌خشك

يكي از مهمترين اشكال فرسايش آبي كه باعث تخريب گسترده زمين مي‌شود فرسايش خندقي است كه در اقليم‌هاي مختلف شدت آن نيز تغييرات زيادي دارد. در اين پژوهش لايه‌هاي اطلاعاتي عوامل محيطي مانند نوع خاك، سنگ شناسي، كاربري اراضي، NDVI، بارش، تراكم آبراهه، فاصله از آبراهه و نوع اقليم با استفاده از GIS براي حوزه آبخيز سراب هليل استان كرمان به دست آمدند. سپس با استفاده از روش PCA مهم‌ترين عوامل محيطي مؤثر شناسايي شدند و در نهايت نيز با استفاده از مدل بيشينه آنتروپي نقشه مناطق مستعد فرسايش خندقي به دست آمد. نتايج تحقيق نشان داد كه مهمترين عوامل محيطي تأثير گذار در فرسايش خندقي در منطقه مورد مطالعه نوع اقليم، سنگ شناسي، بارش و نوع خاك مي‌باشند. نقشه مناطق مستعد فرسايش خندقي عوامل محيطي نيز نشان داد كه عوامل محيطي در شرق و جنوب و جنوب شرقي داراي اثرات بيشتري در كاهش فرسايش خندقي مي‌باشند و به سمت مركز حوزه و شمال و غرب حوزه فرسايش خندقي افزايش مي‌يابد و اثرات عوامل محيطي در افزايش فرسايش خندقي بيشتر مي‌شود. همچنين مساحت زير منحني ROC (AUC) در حالت‌هاي واسنجي مدل بيشينه آنتروپي 0.861 و در حالت اعتبار سنجي مدل بيشينه آنتروپي 0.837 به دست آمد. بنابراين مدل بيشينه آنتروپي عملكرد مناسبي براي پيش بيني مناطق مستعد فرسايش خندقي از خود نشان داد.