ارزيابي اثر عمق جويچه در بازده آبياري و عملكرد محصول شكر در اراضي نيشكر

نيشكر يكي از مهم‌ترين گياهان مناطق گرمسيري و نيمه‌گرمسيري است كه از ديرباز تاكنون در استان خوزستان كشت مي‌گردد. اين گياه داراي دوره‌ي رشد طولاني و نياز آبي بسيار زيادي است. روش آبياري نيشكر جويچه‌اي است. اين تحقيق به‌منظور بررسي تأثير شكل جويچه در راندمان آبياري مزارع نيشكر استان خوزستان و در منطقه كشت‌وصنعت كارون انجام شده است. در اين تحقيق سه تيمار عمق جويچه به‌ترتيب با اعماق 30، 22 و 16 سانتي‌متر با سه تكرار در اراضي كشت‌وصنعت نيشكر كارون انجام گرفت. تيمارهاي مذكور به‌ترتيب با حروف A ، B و C نشان داده شده‌اند. نتايج بيانگر اين است كه در طي سه نوبت ارزيابي، راندمان كاربرد در جويچه آزمايشي A به‌طور متوسط 71.2% ، در جويچه‌ي B ،63.7 % و در جويچه‌ي C، 80.5 % اندازه‌گيري شد. بيشترين تلفات عمقي به‌طور متوسط 36.3 درصد مربوط به جويچه‌ي B و كمترين تلفات عمقي با 19.5 درصد مربوط به جويچه‌ي C است. بنابراين جويچه‌ي C داراي بيشترين راندمان و كمترين تلفات عمقي است. همچنين از نظر عملكرد شكر تيمار C نسبت به تيمارهاي A و B در سطح 5% معني‌دار بود.