بهبود كيفيت فاضلاب شهري با استفاده از روش توأم زيست پالايي و بتن متخلخل

تركيب گياه‌پالايي و بتن متخلخل فناوري جديدي است كه در آن تحت عنوان تصفيه طبيعي از بتن متخلخل و گياهان مقاوم براي حذف يا كاهش غلظت آلاينده‌ها استفاده مي‌شود. در اين پژوهش عملكرد بتن متخلخل همراه با مواد افزودني همچون پوكه معدني و پرليت به عنوان بستر و گياه وتيور بر روي پساب شهري مورد بررسي قرار گرفته است. مكعب مستطيل‌هايي از بتن متخلخل با ابعاد 30×30×15 سانتي‌متر مكعب (كه به ترتيب طول، عرض و ارتفاع مي‌باشد) ساخته و گياه مورد نظر با دو تراكم متفاوت (12 و 27 بوته گياه) در بين بتن‌ها قرار داده شد. پس از گذشت زمان‌هاي ماند مورد نظر (5، 7 و 9 ساعت) جريان پساب از حوضچه ورودي و خروجي نمونه‌برداري شد و آزمايش‌هاي تعداد كل كلي‌فرم، اكسيژن‌خواهي بيولوژيكي(BOD)، اكسيژن‌خواهي شيميايي (COD) و كل جامد معلق (TSS) بر روي نمونه‌ها انجام گرفت. اثر بتن متخلخل، تراكم گياهي و زمان‌ماند با استفاده از طرح كاملاً تصادفي مورد بررسي قرار گرفتند. به طور متوسط در زمان‌ماند 5 ساعت BOD، COD، TSS و كلي‌فرم به ترتيب 16.1، 27.5، 20.6 و 19.1 درصد كاهش يافت. همچنين به طور متوسط در زمان‌ماند 7 ساعت BOD، COD، TSS و كلي‌فرم به ترتيب 20.5، 33، 26.1 و 25.3 درصد كاهش يافت. در زمان‌ماند 9 ساعت نيز به طور متوسط BOD، COD، TSS و كلي‌فرم به ترتيب 25.9، 38.5، 31.9 و 30.5 درصد كاهش يافت. در مجموع اين طرح در حذف BOD، COD و TSS موفق عمل نمود و در حذف كلي‌فرم نيز عملكرد خوبي داشته است.