پيش‌بيني رواناب با مدل SVR در سناريوهاي اقليمي و برآورد تقاضاهاي آبي ناشي از تغييرات آن در مدل WEAP

تغيير اقليم كه به معني تغييرات بلندمدت اقليمي در يك منطقه است، با افزايش دما و تغييرات الگوي بارش تغييراتي در برآورد تقاضاهاي آبي ايجاد كرده است. شبيه‌سازي منابع و مصارف حوضه ي آبريز سد جاميشان با استفاده از مدل WEAP با الگوهاي كشت موجود در منطقه بررسي شد. براي ارزيابي تأثير تغيير اقليم بر پارامترهاي بارش و دما در اين منطقه از خروجي‌هاي سناريوي RCP8.5 مدل هاي HADGEM2_ES و MIROC5 و از سري مدل هاي CMIP5 استفاده ‌شد. در اين پژوهش پارامترهاي ماهانه ي دما و بارش سد جاميشان با استفاده از روش عامل تغيير ريزمقياس و براي دوره آتي توليد شدند. از روش يادگيري ماشيني رگرسيون بردار پشتيبان تصحيح شده با تغيير در پارامترهاي موثر براي پيش بيني رواناب در دوره تغيير اقليم استفاده گرديد. نتايج مدل‌ اقليمي به طور ميانگين افزايش دماي 0/5 تا 1/5 درجه سلسيوس را در طول دوره ي آماري نشان مي‌دهد. نتايج بارش شبيه‌سازي شده نشان مي‌دهد كه ميانگين بارش ماهيانه با سناريوي8.5  RCP در دوره ي آتي در مدل HADGEM2_ES با افزايش  ۵ درصدي و در مدل MIROC5 با كاهش ۶ درصدي نسبت به دوره ي پايه همراه بوده‌است. بررسي نتايج پيش‌بيني دبي با استفاده از مدل SVR حاكي از آن است كه رواناب نسبت به دوره ي پايه با كاهش همراه است. به منظور برنامه‌ريزي و مديريت منابع آب با استفاده از نرم افزار WEAP به شبيه‌سازي سد جاميشان پرداخته شد. بدين منظور با درنظر گرفتن سه الگوي كشت متفاوت مقادير تأمين و كمبود براي هر نياز برآورد گرديد. شبيه‌سازي الگوي كشت‌هاي مختلف در WEAP نشان مي‌دهد به‌طور ميانگين تأمين برابر با 75 درصد است.