ارزيابي نمايه بارش استاندارد شده (SPI) جهت شناسايي خشك‌سالي در ايستگاه‌ منتخب حوزۀ آبخيز درياچه نمك

خشك‌سالي يكي از مزمن‌ترين ناپايداري‌هاي محيطي است كه اثرات زيست‌محيطي گسترده دارد. در اين پژوهش به ارزيابي نمايه بارش استاندارد شده (SPI) در مقياس (SPI3, SPI6, SPI12) براساس داده‌هاي بارش و دما در ايستگاه سينوپتيك كاشان براي دورۀ آماري 1970-2019 پرداخته شده است. به‌منظور بررسي روند از آزمون من-كندال و پتي استفاده شده است. طبق نتايج در ايستگاه كاشان از سال 1992 تا سه ماهۀ اول 1994 با 27 ماه داراي بيش‌ترين تداوم دورۀ ترسالي و سال‌هاي 2015 تا 2018 داراي بيش‌ترين تداوم خشك‌سالي بود. نتايج آزمون من-كندال براي پارامتر مجموع بارش ماهانه و سالانه، روند نزولي معني‌دار بارش را در ماه دسامبر نشان داد. براي پارامترهاي دماي حداكثر، دماي حداقل و دماي متوسط نيز روند نزولي معني‌دار ميانگين دماي متوسط را در ماه‌هاي آپريل، اگوست و نوامبر نشان داد. سري‌هاي زماني پارامترهاي دماي حداقل و دماي حداكثر نتايج مشابهي را نشان داد به‌طوري‌كه اين پارامترها در اغلب ماه‌ها داراي روند همگن بودند. البته اين روند براي سري زماني دماي حداكثر در ماه مارس ناهمگن و در سطح اطمينان 5 درصد نيز معني‌دار بود. آزمون پتي براي پارامتر دماي ميانگين نتايج متفاوتي را نشان داد و سري‌هاي زماني براي اين پارامتر در ماه‌هاي آپريل، ژوئن، ژولاي، اگوست، سپتامبر، نوامبر و در مقياس سالانه روند ناهمگني داشت. به‌طور كلي مي‌توان اذعان نمود آگاهي از روند و ويژگي‌هاي خشك‎سالي نقش مهمي در مديريت مناطق خشك دارد.