واكاوي ارتباط شاخص‌هاي كارآفريني و توسعه پايدار روستايي با استفاده از تحليل كانوني، مورد مطالعه: سكونتگاه‌هاي روستايي غرب درياچه اروميه

توسعه كارآفريني روستايي، كليد حل مشكلات مختلف موجود در جوامع روستايي كشور از جمله بيكاري، فقر، ناامني غذايي، مهاجرت، و ديگر ناهنجاري هاي اقتصادي و اجتماعي است. پژوهش حاضر با هدف بررسي همبستگي كانوني بين شاخص‌هاي كارآفريني (متغير‌هاي X شامل توفيق‌طلبي، ...) بر توسعه پايدار روستايي (متغيرهاي Y شامل پايداري اجتماعي، پايداري اقتصادي، ...) در مناطق روستايي غرب درياچه اروميه (در سال 1401-1400) انجام شده است. جامعه آماري مطالعه حاضر شامل تمامي خانوارهاي روستايي ساكن در حاشيه غربي درياچه اروميه بوده (17738= N)، كه 374 نفر با استفاده از فرمول كوكران و به روش نمونه‌گيري طبقه‌اي چند مرحله‌اي با انتساب متناسب به عنوان نمونه مورد مطالعه انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوري داده‏هاي ميداني، پرسشنامه‌اي محقق ساخته بود كه روايي آن به صورت صوري و پايايي آن با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ (بين 703/0 تا 836/0) مورد تأييد قرار گرفت. جهت بررسي اهداف مطالعه از تحليل همبستگي كانوني و ضريب همبستگي اسپيرمن و با استفاده از نرم‌افزار SPSS انجام شده است. نتايج حاصل از تجزيه و تحليل همبستگي كانوني نشان داد كه تركيب خطي مناسبي بين مجموعه متغيرهاي كانوني شاخص‌هاي كارآفريني روستايي و مولفه‌هاي توسعه پايدار روستايي مناطق مورد مطالعه وجود دارد. همچنين، تحليل كانوني دو مجموعه معنادار نشان داد كه خلاقيت (833/0) و اعتماد به‌نفس (898/0) رابطه معني‌داري با پايداري اقتصادي (835/0) و پايداري كالبدي (982/0) دارند. به عبارتي مي‌توان نتيجه گرفت با بهبود وضعيت عوامل تأثيرگذار بر توسعه كارآفريني در مناطق روستايي، مي‌توان شاهد توسعه پايدار روستايي بود. لذا مي‌توان افزايش مهارت‌هايي از جمله خوداتكايي، اعتماد به‌نفس، خلاقيت و مسئوليت‌پذيري در بين روستاييان را پيشنهاد نمود.