بررسي عوامل مؤثر بر توسعه گردشگري روستايي با تمركز به نقش ويروس كرونا (مطالعه موردي روستاي بوژان شهرستان نيشابور)

صنعت توريسم بزرگترين صنعت جهان است و در تمامي كشورها بعنوان ابزاري حياتي براي توسعه‌ي فعاليت هاي اقتصادي مناطق مختلف محسوب مي‌شود. رشد اين صنعت بويژه در بخش گردشگري روستايي مي تواند به رشد و توسعه‌ي كسب و كارهاي محلي كمك كند. هدف كلي از انجام اين تحقيق، تحليل عوامل مؤثر بر توسعه گردشگري روستايي خصوصاً در دوران كرونا از ديدگاه اهالي روستاي بوژان در شهرستان نيشابور است. اين پژوهش، توسعه‌اي و از نوع تحليلي است. روايي و پايايي پرسشنامه از طريق تحليل عامل و آلفاي كرونباخ بدست آمده است. در اين خصوص با رابطة كوكران، حجم نمونه 294 نفر به دست آمد كه براساس آن پرسشنامه در اختيار روستاييان قرار گرفت. انتخاب نمونه از مردم محلي با روش نمونه گيري تصادفي ساده انجام مي‌گيرد. پيگيري اهداف تحقيق پس از آمار توصيفي با كاربرد تكنيك تحليل عاملي اكتشافي، آزمون t‌ و رگرسيون چندگانه انجام شده و داده‌هاي گرداوري شده با استفاده از نرم افزارهاي Excel و SPPS تجزيه تحليل شد. نتايج آماري حاصل نشان مي‌دهند كه عوامل جاذبه‌هاي روستا، زيرساخت روستا، نحوه برخورد روستائيان، سطح اقتصادي، سطح اجتماعي، مديريتي و زيست محيطي همگي عواملي هستند كه بر توسعه گردشگري روستاي بوژان تأثير داشته و رابطه مستقيم با آن دارند كه در اين بين ويروس كرونا بيشترين درصد واريانس را در عوامل مؤثر بر توسعه گردشگري روستايي با رابطه معكوس به متغير وابسته را دارد. با تحليل نتايج بدست آمده، در پايان مهم ترين پيشنهاد كاربردي در رابطه با كمك به توسعه جاذبه هاي روستا با جلب سرمايه گذاري هاي مختلف خصوصي و دولتي و تقويت فرهنگ مشاركت مردمي عنوان مي شود.