خوشه‌ بندي ظرفيت و پتانسيل توسعه روستاهاي شهرستان ملكشاهي بر اساس شاخص هاي اجتماعي اقتصادي

دغدغه توسعه روستايي و توانمندي اجتماعات روستايي يكي از مسائل مهم جوامع توسعه نيافته در جهان امروز است. پيش از اين تصور بر اين بود كه مي‌توان اين اجتماعات را با برخي مداخلات و با تهيه طرح‌هاي جامع و به صورت دستوري از فقر و عقب‌ماندگي نجات داده و معيشت پايداري براي ساكنان روستايي فراهم كرد؛ ولي امروز مشخص شده است كه توان و ظرفيت دروني اجتماعات روستايي بيش از هر چيز ديگر در امكان تحقق توسعه و ايجاد معيشت پايدار دخيل است. اين مقاله مي‌كوشد ظرفيت و پتانسيل توسعه روستاهاي شهرستان ملكشاهي را بر اساس شاخص‌هاي اجتماعي اقتصادي طبقه‌بندي نمايد. روش تحقيق پيمايش و جامعه آماري خانوارهاي روستاهاي شهرستان ملكشاهي است. حجم نمونه 580 نمونه است كه با فرمول كوكران تعيين شده است. روش نمونه‌گيري، نمونه‌گيري مطبق و انتخاب نمونه‌ها به صورت تصادفي است. يافته‌ها نشان داد كه روستاهاي شهرستان ملكشاهي در شاخص‌هاي اجتماعي مانند انسجام، مشاركت، اعتماد و مهارت و آموزش وضعيت به مراتب بهتري در مقايسه با شاخص‌هاي اقتصادي مانند اشتغال، دسترسي به اعتبارات، درآمد و ساختارهاي نهادي دارند. نتايج نشان داد كه براي اجراي برنامه توان افزايي و تأمين معيشت پايدار، در كنار بهره‌مندي از سرمايه اجتماعي و انساني محلي بايد نسبت به رفع موانع دسترسي به اعتبارات مالي و به چرخه انداختن سرمايه‌هاي كوچك و مازاد جوامع روستايي بهره برد.