تبيين مفهومي موزه‌ و يادمان‌هاي دفاع مقدس

معماري و بالاخص معماري يادماني در علل فاعلي، صوري و غايي خويش با هدف تاثيرگذاري بر جامعه هدف و انتقال مفاهيم دارد. از اين‌رو، شناخت مباني و مبادي طراحي بناها در فهم و نقد آن امري ضروري است. تاريخ معماري نيز در ارتباطي تنگاتنگ با وقايع اجتماعي، شكل و ساختارهايي را ارائه نموده است كه از طريق آن بتواند به مثابه رسانه‌اي پايدار، مفاهيم و ارزش‌هاي سازندگان را بيان نمايد. يكي از وقايع مهم و اصلي معاصر، انقلاب اسلامي و دوران دفاع مقدس است. انقلاب اسلامي حاوي لحن و مباني به‌خصوصي در تمامي سطوح اجتماعي، اقتصادي و هنري است. پس از پايان جنگ، به دلايلي مانند نياز انتقال ارزش‌هاي انساني آن روزگار به نسل‌هاي حاضر و آينده و نيز پاسداشت شهيدان، جانبازان و ايثارگران، بناهايي تحت نام يادمان، يادبود و موزه طراحي گرديد. هدف از انجام اين پژوهش مقايسه تطبيقي موزه‌هاي جنگ و دفاع مقدس است. به منظور بررسي اين موضوع ضروري است كه با استفاده از نمونه‌هاي موردي ساخته شده و استفاده از روش‌هاي تحقيق توصيفي-تحليلي به بررسي كالبد، سامانه حركت فضايي و ريزفضاها پرداخته شود. با توجه به اهميت موضوع و با هدف شناسايي الگوهاي طراحي موزه‌هاي جنگ و دفاع مقدس، اين پژوهش مي‌كوشد تا با بررسي تطبيقي، به پرسش زير پاسخ دهد: ويژگي‌هاي كالبدي-مفهومي شكل‌دهنده به موزه‌هاي جنگ و دفاع مقدس كدامند؟ نتايج نشان مي دهد؛ موزه‌هاي جنگ و دفاع مقدس از لحاظ محتوا و متن كاملا متفاوت بوده به‌گونه‌اي كه نمادها، فضاسازي و بيان كالبدي غيرمنطبق برهم دارند.