شناسايي و اولويت‌بندي عوامل مؤثر در تاب‌آوري امنيت داخلي در دوران دفاع مقدس با بهره‌گيري از روش FAHP

يكي از ابعاد امنيت ملي، امنيت داخلي است. امنيت داخلي به خودي خود و ناخودآگاه استقرار نمي‌يابد، لذا عواملي سبب تاب‌آوري اين نوع از امنيت مي‌شوند. از دوره‌هاي تاريخي و زماني كه امنيت داخلي ايران دچار نوسان و تهديد مي‌شد، دوران دفاع مقدس مي‌بود. تجزيه و تحليل دفاع مقدس با رويكرد نتيجه‌گرا، حاكي از آن است كه امنيت داخلي در آن دورانِ پرتنش با وجود عواملي استقرار يافته است. بنابراين هدف در اين پژوهش، شناسايي و اولويت‌بندي عوامل مؤثر در تاب‌آوري امنيت داخلي دوران دفاع مقدس با روش تحليل سلسله مراتبي تصميم فازي (FAHP) مي‌باشد. شناسايي و روايي داده‌هاي جمع‌آوري شده با نظرخواهي خبرگان (فرماندهان وقت و يا مسئولان حاضر با تجربه دوران دفاع مقدس) همراه بود. پس از پالايش بيش از ١٠٠ عامل و محاسبه نرخ سازگاري آن‌ها، نهايتاً ٢٨ عامل جهت پژوهش حاضر از پايايي لازم برخوردار بودند. پس از فازي‌زدايي عوامل و تعيين وزن اوليه هريك، وزن نهايي و رتبه هر معيار مشخص شد. يافته‌ها حاكي از آن بود كه قدرت بالاي بسيج‌گري امام خميني (ره) و رهبري ايشان، رتبه ابتدايي و بهره‌گيري از ظرفيت‌ها و پتانسيل‌هاي موجود به صورت بهينه، رتبه انتهايي را به خود اختصاص داده‌اند.