اثر قارچ تريكودرما بر صفات زراعي، عملكرد دانه و روغن گلرنگ (Carthamus tinctorius) در خاك‌هاي شور حاشيه درياچه اروميه

مقدمه و اهداف: پژوهش به‌منظور بررسي اثرات قارچ تريكودرما بر اجزاي عملكرد، عملكرد دانه و روغن گلرنگ و گزينش ژنوتيپ‌هاي پرمحصول براي كشت در خاك‌هاي شور حاشيه درياچه اروميه اجرا گرديد.مواد و روش‌ها: آزمايش به‌صورت كرت‌هاي خرد شده بر پايه بلوك‌‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار در مركز تحقيقات و آموزش كشاورزي و منابع طبيعي آذربايجان شرقي طي سال 1401 1400 اجرا شد. كرت اصلي شامل سطوح قارچ (بدون تيمار و تيمار بذور با قارچ تريكودرما) و كرت فرعي 14 ژنوتيپ‌ گلرنگ بود. يافته‌ها: اثر تيمار قارچ تريكودرما بر ارتفاع بوته، تعداد طبق در بوته، وزن هزار دانه، درصد روغن دانه، عملكرد دانه و روغن مثبت و معني‌دار بود. بين ژنوتيپ‌هاي مورد مطالعه اختلاف معني‌داري در صفات مذكور ديده شد. در هر دو شرايط تيمار با قارچ و بدون تيمار ژنوتيپ‌هاي پديده، L1، PI426521 ، PI537698 و PI537694 بيشترين عملكرد دانه و روغن را به خود اختصاص دادند و در يك گروه كلاستري از نظر صفات مورد مطالعه قرار گرفتند. تيمار بذور گلرنگ با قارچ تريكودرما باعث گرديد عملكرد دانه ژنوتيپ‌هاي مذكور به‌ترتيب 645، 677، 575، 494 و520 كيلوگرم در هكتار افزايش يافته و به‌ترتيب به3727، 3531، 3345، 3322 و 3164 كيلوگرم در هكتار برسد. اين افزايش در اراضي شور مي‌تواند نقش موثري در توسعه پايدار كشت داشته باشد. نتيجه‌گيري: به‌نظر مي‌رسد ژنوتيپ‌هاي پديده، L1، PI426521 ، PI537698 و PI537694 براي كشت در اراضي شور حاشيه درياچه اروميه و مناطقي با اقليم مشابه مناسب بوده و تيمار قارچ تريكودرما اثر معني‌داري در افزايش عملكرد دانه و روغن ژنوتيپ‌هاي گلرنگ داشته باشد.